Matt Damon en filmmaker Zhang Yimou maken de hoge verwachtingen van The Great Wall niet waar. In de nieuwste Chinese 'blockbuster' wordt een van de vele legendes over De Chinese Muur verteld. Volgens de recensenten is de film eerder een doorsnee invasiespektakel, dan een exotisch spektakel zoals men van regisseur Yimou gewend is.

In The Great Wall blijkt de Chinese Muur gebouwd te zijn om mythologische monsters buiten te houden die elke zestig jaar terug keren. Matt Damon speelt in de film een westerse huurling, die samen met een partner in China op zoek gaat naar buskruit. Per ongeluk belanden de twee in deze Chinese aangelegenheid.

NRC - Twee sterren

"Onderweg is men vergeten dat je voor een goede historische spektakelfilm toch ook echt een verhaal nodig hebt. Het sukkelige scenario nekt The Great Wall, de duurste Chinese blockbuster ooit. In het productieproces is met geld gesmeten, maar dat is overduidelijk niet naar de scenaristen gegaan. Het verfilmde script biedt geen logica, duiding of motivatie, alsof de makers dachten dat gewoon flink wat actie over de toeschouwer uitstrooien voldoende is voor een opwindende kijkervaring. Maar daarvoor heb je toch echt iets meer nodig dan een verhaal dat op een bierviltje past, met een zeker drie keer ingepeperde moraal dat hebzucht slecht is. (...) Wie een historisch epos verwacht over de aanleg van de Chinese Muur komt bedrogen uit. The Great Wall is een ordinaire monsterfilm die eigenlijk nergens in uitblinkt."

Lees de volledige recensie

AD - Drie sterren

"De verwachtingen zijn hoog als de Chinese Muur zélf. Deze Amerikaans-Chinese coproductie, met Hollywoodroyalty Matt Damon in de hoofdrol en de Chinese topregisseur Zhang Yimou aan het roer, is groots in de markt gezet als kaskraker die zowel Westerse als Chinese kijkers moet bekoren. Een sympathiek idee. (...) In de film, die zich afspeelt in het oude China, besluit een Europese huurmoordenaar zich met z'n pijl en boog aan te sluiten bij een gigantisch Chinees leger dat speciaal opgezet is om mythische wezens te bestrijden. Verstrooien doet dit verhaal vol actie zeer zeker. Maar wie bekend is met het oudere, virtuoze werk van Zhang Yimou zal wellicht toch ietwat teleurgesteld naar buiten lopen. Zijn anders zo verrukkelijk exotische stijl is, misschien ook door het Amerikaanse script, te veel verschoven naar een mainstream allemansvriend."

De Volkskrant - Twee sterren

"De personages, Damon incluis, zijn van bordkarton. Het scenario is voorspelbaar, zonder dat een van de zes schrijvers de boel goed doordacht heeft. Is een kort gesprek over vertrouwen echt genoeg om een geharde huurling tot inzicht te laten komen? Waarom zetten de Chinezen niet meteen buskruit in? En als de taotie, halfbakken symbolen voor hebzucht, elke zestig jaar terugkeren, hoe zijn ze de vorige keer dan verslagen? (...) De casting van een blanke hoofdrolspeler in een verder Chinees verhaal werd vooraf flink bekritiseerd: weer een westerling die de boel moet komen redden. Nu, dat valt deels mee. De blanken hier zijn boeven die onder de indruk zijn van de Chinese techniek en manier van denken. Maar ze krijgen ook een ovationeel applaus nadat zij erin zijn geslaagd op een cruciaal moment wat monsters te verslaan."

De Telegraaf - Tweeënhalve ster

"Een eeuwenoude Chinese legende zou de inspiratie zijn geweest voor The Great Wall. Maar kijk je door de antieke setting heen, dan zie je eigenlijk maar weinig verschil met een doorsnee invasiespektakel. (...) Zelfs op visueel vlak is The great wall weinig bijzonders, en dat is gezien de regisseur echt zonde. Filmmaker Yimou Zhang staat bekend om de oogstrelende stilering van onder meer Raise the Red lantern, House of flying daggers en de opening van de Zomerspelen in 2008. Slechts een glimp van die beeldende bevlogenheid is hier terug te vinden. Het slotgevecht wordt dankzij glas-in-loodramen ondergedompeld in prachtige regenboogkleuren. Had The Great Wall maar meer van zulke scènes."

Trouw - Drie sterren

"Regisseur Zhang Yimou, die zich na realistische melodrama's in de jaren negentig (Raise the Red Lantern) meer en meer heeft toegelegd op martial arts-films vol magie en visueel spektakel (Hero), neemt zijn publiek mee terug naar de tijd dat westerlingen naar China gingen vanwege 'het zwarte poeder': buskruit. Een verschrikkelijk nieuw wapen, merkt iemand op. Maar in dit sprookje, waarin de muurbewoners van de Naamloze Orde worden aangevallen door monsters die moeiteloos tegen de stenen op klauteren, snap je best dat je naar zo'n wapen zou grijpen. (...) Het zijn de mooiste scènes in een film die ambitieus begint maar gaandeweg steeds meer trekken krijgt van doorsnee vette actie. Over de symbolische betekenis van de muur doet de filmmaker geen uitspraken, laat staan dat je hoeft te zoeken naar commentaar op hedendaagse muurbouwende mogendheden."