Stomvervelende relatiekomedie, spelend in de Amsterdamse gay-scene. Twee arrogante ijdeltuiten zijn ontzettend tevreden met elkaar en vooral zichzelf, tot een van hen vreemd gaat. @

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

Pascal (Joris van de Sande) is een arrogante ex-soapacteur die alle denkbare nichten-clichés combineert. Hij is verwijfd, maakt zich voortdurend druk over zijn uiterlijk, moedert over een klein hondje dat Cher heet, is ziekelijk jaloers als zijn vriendje naar een ander kijkt, maar denkt zelf voortdurend aan sex. Zijn vriendje Max (Hugo Metsers) is een al even arrogante televisieproducent die zijn personeel uitbuit en zijn programma's aan elkaar steelt en liegt. Ze vertellen elkaar voortdurend in met engels doorspekte soap-dialogen hoe heerlijk heftig ze het met elkaar hebben.

Doelgroep

Hebben we hier te maken met een verderfelijke anti-homo-film, of wellicht een scherpe satire op de Amsterdamse grachtengordel? Geen van beiden: regisseur en scenarioschrijver Tom Six (die met zijn zus Ilona tevens de productie en de casting voor zijn rekening nam) meent met Gay de homo-doelgroep een plezier te doen. Deze potentiële doelgroep ("een enorm grote, nog niet bereikte doelgroep") bestaat uit 640.000 tot 1,6 miljoen mensen, en 'dus' moet een Gouden Film (100.000 bezoekers) geen probleem zijn, stelt Six in de persmap. Zeker niet "na het succes van Shouf Shouf Habibi, voor de Marokkaanse doelgroep".

Onbeschaamd

Six is in elk geval net zo onbeschaamd over zijn ambities als zijn hoofdpersonen. Hij ziet alleen (minstens) één ding over het hoofd: Shouf Shouf (dat trouwens niet alleen een Marokkaanse doelgroep bediende, maar dit terzijde) was gebaseerd op een geestig en flitsend script waarin vooroordelen van alle kanten op de hak werden genomen. Gay zoekt de humor in personages die volgens Six 'larger than life' zijn, maar laat het verhaal vervolgens volkomen stilstaan, zeker in de eerste helft van de film. Er is alleen een flauw subplotje over een zwerver die onderdak moet hebben in het kader van een make over-programma, maar dat bijverhaaltje is leuk noch waarschijnlijk. Want zou Max, die zo zuinig is op zijn spulletjes, echt een zwerver in huis nemen, en nog wel vlak voordat ze 's een champagne-party geven?

Ombouwdoos

Gay is een voorbeeld van doorgeschoten doelgroepdenken: Shouf Shouf is voor Marokkannen, Snowfever voor snowboarders, Gay is dus voor gays. Bij het opstellen van dit ogenschijnlijk waterdichte bedrijfsplan is script en karakterontwikkeling er helaas bij in geschoten. Meervoudig Gouden Kalf-winnaar Simon mikt -met een proleet en een homo in de hoofdrollen- niet speciaal op proleten of homo's, maar weet wél allerlei lagen van het publiek te raken. Mét een homostel dat meer diepgang heeft dan Max en Pascal, hoewel hun relatie slechts een bijrol speelt. Gay mikt op camp, maar is zo slecht dat het niet eens onbedoeld leuk is. Zelfs niet als ombouwdoos Kelly een pot speelt, of Nada van Nie ene variatie op Jerney Kaagman ten beste geeft.

Het Parool: "doet denken aan een povere aflevering uit een middelmatige soapfabriek (..) de belichting komt nog het beste uit de verf"
De Volkskrant: "platitudes, clichés en stroeve erotiek (..) houterig en vlak acteren- geen personage boeit langer dan tien seconden"
In 10 zalen