Spinnenfilm is net niet grappig of griezelig genoeg

Tot monsterlijke proporties uitgegroeide insekten, kreeften en op zijn tijd een '50ft Woman' teisterden in de jaren '50 wekelijks het bioscooppubliek. Het atoomtijdperk en de Koude Oorlog vormden een uitstekende voedingsbodem voor griezelig gedierte en monsterlijke metamorfoses. In de jaren zeventig waren het de angst voor milieuvervuiling die voor zwermen bijen (The Swarm) of andere natuurverstoringen zorgden.

Tegenwoordig komen grote griezels alleen nog opdraven om griezelfilms een zekere campwaarde te verlenen, zoals in Anaconda of Lake Placid.
Eight Legged Freaks

In de buurt van het suffe woestijnplaatsje Prosperity belandt een vaatje chemisch afval in een meertje waar een spinnenverzamelaar insekten voor zijn spinnengebroed betrekt. Nadat deze kluizenaar een Harry Potter-achtig jochie -maar in de eerste plaats natuurlijk de kijker- helemaal op de hoogte heeft gebracht wat spinnen aangaat, valt hij als eerste ten prooi aan een achtpotige joekel. Als het jongetje later alarm slaat wordt hij uiteraard niet geloofd door moeder Kari Wuhrer, tevens de sheriff van Prosperity. Maar het duurt niet lang voor dochter Scarlett Johansson op haar slaapkamer letterlijk wordt ingepakt door een giga-spin.

Redding komt in de weinig doortastende gedaante van David Arquette, die in drie Scream-delen vaker met het horrorbijltje heeft gehakt. Dat hij maar niet kan beslissen of hij zijn baardje zal afscheren typeert zijn houding als twijfelende anti-held. Zijn voornaamste tweepotige tegenstander is de traditioneel corrupte bestuurder, die weigert een lucratieve deal op het spel te zetten voor de driegende achtpoten.

Eight Legged Freaks moet het niet hebben van vette splatter-effecten of wagenladingen ironie. Afgezien van een slappe verwijzing naar 'die andere spinnenfilm' ("Wat is dat?" "Het zijn spinnen, man!") blijft de film braaf binnen de lijntjes van het genre uit de jaren vijftig. Afgezien van een achtervolging tussen spinnen en motorrijders heeft de film ook het tempo van de ouderwetse creature features. Dat maakt het een sympathieke ode, maar niet meer dan dat. Voor een moderne variant had er wat meer pit in de spinnen moeten zitten, want de trailer van Eight Legged Freaks doet een flitsende actiekomedie vermoeden. Maar ach, zo lokte men het publiek in de jaren '50 ook de bioscoop binnen.

Het ParoolDe Volkskrant

In 87 zalen