Geestige Woody Allen-film volgens beproefd stramien

Woody Allen is er allang niet meer op uit om een nieuw publiek te bereiken. Ooit wisselde hij komedies af met drama's, maar de laatste jaren maakt hij uitsluitend luchtige komedies. Deze gaan doorgaans over kruimeldieven (Small Time Crooks), schnabbelaars (Sweet and Lowdown) of andere losers, met Allen in de vaste rol van schlemiel. En ze spelen zich beurtelings in het heden af dan wel in Allens geliefde jaren dertig/veertig. Eigenlijk maakt hij al jaren dezelfde film, voor een vast publiek.

Hypnotiseur


The Curse of the Jade Scorpion

Daarom kan hij hen met een door de telefoon uitgesproken codewoord weer in trance brengen. Zoals vaker brengt Allen het verhaal op gang met een kunstgreep: onzichtbaarheid, zoals in Alice, of plotselinge blindheid zoals in Hollywood Ending, zijn nieuwste film die zojuist het filmfestival van Cannes heeft geopend. Het is een maniertje, maar het zij hem vergeven omdat hij uit de daarop volgende klucht altijd weer een paar goede grappen weet te halen. Maar dwingend, zoals zijn vroegere films, of origineel, zoals de musical Everyone Says I Love You, is The Curse of the Jade Scorpion niet. Wél vermakelijk, wat voor Allen-fans genoeg is. Wat dat betreft is The Curse of the Jade Scorpion eigenlijk net zo critic-proof als Attack of the Clones.

Het ParoolDe Volkskrant

In 9 zalen