Recyclen van filmclichés kan zowaar tot originele ideeën leiden, bewijst Sky Captain and the World of Tomorrow: een ouderwetse avonturenfilm die aan elkaar hangt van verwijzingen naar klassiekers en toch iets nieuws oplevert. @@@@

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

Post-modern noemden we dat eind vorige eeuw en Van Helsing liet eerder dit jaar zien hoe je níet met filmklassiekers moet omgaan. Dracula, het monster van Frankenstein en Wolfman waren respectloos in een monstermix samengevoegd met een overdaad aan digitale special effects, zonder dat het geheel ook maar een moment meer was dan de som der delen. Sky Captain benut in feite hetzelfde recept en komt zelfs bijna geheel uit de digitale trukendoos. Maar hier is het amusante geheel wél meer dan de som der verwijzingen.

Doortastende deerne

Sky Captain is in de eerste plaats een ouderwetse avonturenfilm in het Indiana Jones-genre. Dat greep destijds terug op de filmserials van Buck Rogers, die weer op strips waren gebaseerd. Het verhaal van Sky Captain is dan ook zo dun als een velletje uit een stripblad, en de personages bewust opgebouwd uit clichés. Jude Law is de vliegende held Joe Sullivan, alias Sky Captain, met de bijpassende kaak. En Gwyneth Paltrow speelt de doortastende deerne Polly Perkins, een reporter die ooit wat met Joe heeft gehad.

Retro-bots

Deze Polly is een mysterie op het spoor, rond wetenschappers die één voor één verdwijnen. Tegelijkertijd wordt New York door robots bedreigd. Dat levert geen tweede I, Robot op, aangezien Sky Captain in het New York van de 1939 speelt en daarom in passende sepia-tinten is gehuld. Mode, kapsels, architectuur, krantekoppen- alles wekt de indruk dat Sky Captain een vergeten film uit 1939 is. Zelfs de robots zijn een soort 'retro-bots', die ouderwetse bliepjes voortbrengen. De film wordt echter nooit een parodie; het is eerder een ode met een knipoog op zijn tijd.

Luchtacrobate

Alle decors in Sky Captain zijn digitaal toegevoegd, en zelfs de rol van wijlen Laurence Olivier als schurk dr Totenkopf komt uit de computer. Maar alles sluit zo naadloos aan dat je zelfs accepteert dat Angelina Jolie met een ooglapje voor een luchtacrobate is. Voor filmkenners zijn de talloze verwijzingen in Sky Captain een geestig extraatje, maar de film is meer dan een veredelde filmquiz. Dat is de verdienste van de maker, maar meer nog van de acteurs, die in staat zijn geloofwaardig over te komen terwijl alles om hen heen later digitaal is toegevoegd.

Het Parool: "een opmerkelijker debuutfilm hebben we sinds de eeuwwisseling niet gezien" De Volkskrant: "eventjes oogverblindend, maar daarna vooral heel oppervlakkig"
In 50 zalen