Geslaagde stripverfilming met nu eens een mopperende anti-held met superkrachten: de uit de kluiten gewassen Hellboy (Ron Perlman). @@@@

Bekijk trailer:
Modem/ Breedband

Drie weken terug liet The Punisher zien hoe je een stripverfilming om zeep kan helpen: met een kleurloze hoofdrolspeler, extreem geweld en slappe grappen. In Hellboy laat Guillermo Del Toro (Mimic, Blade II) zien hoe het wel moet: geslaagde ironie, effecten die het verhaal niet omver blazen én een innemende hoofdrolspeler met meer persoonlijkheid dan spieren. Mopperaar Ron Perlman is even perfect voor de titelrol als de suf ogende Tobey Maguire was voor Spiderman, en Hellboy mag gerust in één adem genoemd worden met die succesfilm.

Raspoetin

Dat is een prestatie, want er komt een hoop mystieke onzin aan te pas voor Perlman als Hellboy ten tonele verschijnt. Eerst doen de nazi's anno 1944 in Schotland nog een occult experiment, waarbij onder leiding van de herrezen Russische raadsman Raspoetin de zeven goden van de Chaos worden opgeroepen. "Wat een kletskoek" zegt een van de Britse soldaten, en helemaal ongelijk kan je hem niet geven als er ook nog een nazi met gasmasker en zwaardarmen opduikt. Maar bij het verstoorde experiment weet een wezentje uit de hel te ontsnappen, en de Britten noemen de vuurrode baby 'Hellboy'.

Oppas

Na deze proloog verschijnt Hellboy anno nu ten tonele: een slecht gehumeurde superheld die zijn horens afslijpt en zijn gaven ter dienste heeft gesteld van een paranormale onderafdeling van de geheime dienst. We leren Hellboy kennen door de ogen van nieuweling John Myers (Rupert Evans), de nieuwe oppas voor Hellboy. De op strips gebaseerde sarcastische superheld moppert al meteen dat hij die strips haat en treft daarmee meteen de juiste toon. Het Tom Waits-nummer op de achtergrond doet de rest.

Vuurmeisje

Hellboy mag dan een anti-held zijn, de film zelf is wel degelijk een actiefilm en dus wordt er gejaagd op wezens uit de hel en ander gespuis. Maar waar in doorsnee actiefilms de dialoogscènes tussen de dure actiescènes door vooral opvulling vormen, zijn deze bij Hellboy minstens even geslaagd. Hellboy tobt met zijn onmogelijke liefde voor het pyrokinetisch begaafde vuurmeisje Liz (Selma Blair) en laat zich op een dak troosten door een jochie van negen. Het levert een stripverfilming op die je zowaar met de personages mee doet leven, hoe absurd Hellboy er met zijn rode lijf, stenen arm en afgevijlde horens er ook uit mag zien. Nee, de grote broer van Spider-man verdient een minstens zo groot publiek.

Het Parool: "overtuigend (..) fantastisch spektakel (..) Del Toro maakt de hooggespannen verwachtingen helemaal waar"
De Volkskrant: "absurde personages en overdreven effecten (..) onnavolgbaar bizar"
In 34 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm