Linda de Mol overtuigt met haar eerste filmrol- en dat terwijl ze in deze romantische komedie een bijstandsmoeder speelt die onwennig kennis maakt met het wereldje van glitter en glamour. @@@

Bekijk trailer:
Modem/ Breedband

Simon was dan openingsfilm van het Nederlands Filmfestival, Ellis in Glamourland trok twee dagen later minstens zoveel publiciteit door de aanwezigheid van Joan Collins. De bejaarde diva deed tegen een fiks bedrag een avondje Utrecht aan, zoals ze eerder tegen een evenmin misselijke gage wel een dagje in een Nederlandse film wilde spelen. Die ene opnamedag zit zeer vernuftig -en zuinig Hollands- door de hele film gesneden, zonder dat het overigens stoort. Collins speelt -in een fraai staaltje typecasting- een golddigger die haar cursisten tegen betaling uit de doeken doet hoe ze een miljonair aan de haak moeten slaan.

Patjepeeërs

Een van die cursisten is bijstandsmoeder Ellis (onze vaderlandse tv-diva Linda de Mol). Met enige tegenzin begint ze aan de cursus, na persoonlijk door Collins te zijn uitgepikt. De diva zag in de werkster uit haar hotel het ideale bewijs dat ze van elke vrouw een succes kan maken. En dus hengelt Ellis ineens op een begrafenis en op een benefietgala naar de gunsten van de nouveau riche. En daar lopen heel wat nare mannen rond. Een van de patjepeeërs koopt een halve kledingzaak voor haar leeg, om vervolgens wanhopig te klagen "hoeveel kleren moet ik nog voor je kopen voor je iets voor me uittrekt?"

Nee, dit is niet Ellis' wereldje, maar gelukkig zijn er ook uitzonderingen. Zoals de charmeur Gijs (Chris Tates). Maar die lijkt zo perfect dat er wel iets mee aan de hand moet zijn...

Hart

Ellis in Glamourland is, na vorig jaar Liever Verliefd, het bewijs dat er hier wel degelijk romantische komedies gemaakt kunnen worden, vol typisch Nederlandse elementen. Linda is het kloppende hart van de film, terwijl regisseur Pieter Kramer (Hertenkamp, Ja Zuster, Nee Zuster) zijn persoonlijke stempel ook nog op het script wist te drukken, met vileine grappen hier en daar. Dat script, van Mischa Alexander, ontving ook een Kalf-nominatie. Daar kan je je twijfels over hebben, aangezien dat script zich volgens de genreregels van de romantische komedie ontwikkelt. Maar een flop als Feestje! (overigens ook geschreven door Micha Alexander) bewijst hoe lastig dat kan zijn.

Het Parool: "uitstekend verteerbaar"
De Volkskrant: "amusement van niveau"
In 96 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm