Wat als de dinosauriërs niet waren uitgestorven? Gewoon omdat, zoals we aan het begin van The Good Dinosaur zien gebeuren, de meteoriet die een einde maakte aan de kolossen de aarde rakelings voorbij vloog?

Hoe zou de wereld er miljarden jaren later dan uitzien? 

Het uitgangspunt is leuk, dus is het jammer dat er zo weinig mee gedaan wordt in The Good Dinosaur. We ontmoeten een jong gezin van Apatosauriers dat zich precies gedraagt als een mensengezin. Vader ploegt de akker, moeder zaait en de kinderen ravotten op het land.

Verder ziet alles er nog net zo uit als in de prehistorie. Eigenlijk is er dus helemaal niet zoveel veranderd.

Bang

De jongste telg van de familie komt uit het grootste ei, maar Arlo is de kleinste van de drie en overal bang voor. Terwijl zijn broer en zus groeien en, letterlijk, hun stempel drukken op (de voorraadsilo van) het gezin, is Arlo nog altijd als de dood voor de felgekleurde prehistorische kippen op het land. Zijn moeder maakt zich zorgen, maar zijn vader houdt vertrouwen.

Misschien kan Arlo zich onderscheiden door het ongedierte te bestrijden dat stiekem alle maïs opeet? Helaas: de dader blijkt een wild mensenkind en softie Arlo wordt er meteen vriendjes mee. Wanneer iets later zijn vader omkomt in een storm en Arlo van zijn familie gescheiden raakt, zoeken de bange dino en het wilde mensenkind samen de weg terug naar huis.

Inside out

(Amerikaanse) kinderanimatiefilms gaan bijna altijd over groei, maar de ene film doet dat origineler dan de andere. In Inside Out, eerder dit jaar verschenen en ook van Pixar, moest Riley met het hele scala aan emoties leren omgaan: vreugde, verdriet, woede, walging en angst. In The Good Dinosaur draait het voor de zoveelste keer om die ene emotie: Arlo moet zijn angst overwinnen.

De film zit vol met de inmiddels overbekende, wijze lessen voor kinderen: "Soms moet je je angst overwinnen om het moois te kunnen zien aan de overzijde." De plot - het angstige jong raakt verdwaald en kan de kudde alleen maar terugvinden door moedig te worden - is ook heel vertrouwd.

Je kunt, kortom, wel merken dat het scenario van The Good Dinosaur ‘en comité’ is bedacht. Maar liefst vijf verschillende namen prijken op de aftiteling. Vergelijk dat eens met Inside Out (original story: Pete Docter en Ronnie del Carmen) of Brave (story: Brenda Chapman): eigenzinniger films, want de bedenksels van unieke, creatieve geesten.

Bob Peterson, samen met Docter de regisseur van Up, is ook zo´n geest. The Good Dinosaur is geïnspireerd op zijn kinderherinneringen aan de dino's op de New York World Fair van 1964. Hij lanceerde het filmidee al in 2009, maar werd in 2013 door de studio terzijde geschoven.

Finding Nemo

Zijn vervanger, Peter Sohn, werkte als animator aan Finding Nemo, The Incredibles, Ratatouille en Brave en debuteert hier als regisseur. Het verhaal werd behoorlijk omgegooid. In Petersons versie werd de dinosaurusgemeenschap van na de meteoriet veel uitgebreider beschreven in een soort Billy Elliot-achtig verhaal’, verklapte Pixar-president Jim Morris onlangs 

Dat maakt nieuwsgierig. Pixar heeft wel vaker halverwege regisseurs vervangen. Dat gebeurde bijvoorbeeld ook tijdens de productie van Ratatouille, Toy Story 2 ("It was an utter disaster", aldus Miller) en Brave. Soms pakt dat goed uit, soms niet. In het geval van The Good Dinosaur resulteert het vooral in een film die een beetje lijkt op Arlo: te braaf, te bang om uit de pas te lopen.

Af en toe springt The Good Dinosaur wel een beetje uit de band. Bijvoorbeeld door een bizarre sjamanistische Triceratops op te voeren of door Arlo en het mensenkind hallucinerende bessen te laten eten. Op sommige momenten is de film ook enger dan je van Disney verwacht. De Pterodactyli zijn angstaanjagende, psychopathische aaseters.

Je krijgt het gevoel dat ook de animatoren daar het meeste plezier aan hebben beleefd. De 3D animatie ziet er prima uit en Arlo en het mensenkind zijn schattig vormgegeven, maar ook visueel ontbreekt het de film aan nieuwe ideeën. De bizarre, wilde, enge en humoristische randpersonages zijn de enige smaakmakers.

In de Engelse versie zijn de stemmen te horen van Raymond Ochoa, Jack Bright, Sam Elliott, Anna Paquin, A. J. Buckley, Steve Zahn, Frances McDormand en Jeffrey Wright,  Aan de  Nederlandstalige versie werkten mee: Svenno van der Kleijm, Ramon Andriessen, Gerard Ekdom, Hero Muller, Leo Richardson en Manou Cardoso.

Kinderauditie

Disney Nederland organiseerde een speciale kinderauditie voor de film. "Ik mis… ik mis mijn familie",  was een van de zinnetjes die de deelnemers moeten voorlezen en opsturen. De vier finalisten mochten een dag in de opnamestudio komen. De eer ging uiteindelijk naar de veertienjarige Ramon Andriessen uit Naarden. Hij doet de stem van Buck, Arlo's oudere broer.

Het is de eerste keer dat Pixar twee films in één jaar uitbrengt. Inside Out wordt op het moment vaak getipt als kanshebber op een nominatie voor een Oscar in de categorie Beste Film (dus niet alleen Beste Animatiefilm). Alleen Beauty and the Beast, Up en Toy Story 3 vielen tot nu toe die eer te beurt.

En dat zou ook verdiend zijn. The Good Dinosaur, daarentegen, is  wel aardig, maar niet van het hoge niveau dat we inmiddels van Pixar gewend zijn. Misschien moet de studio maar concluderen dat één film per jaar genoeg is.

BEOORDELING