Om zijn sportschool te kunnen behouden schrijft Vince Vauhgn zich met een groepje losers in voor een trefbaltoernooi. Dat laat zijn rivaal Ben Stiller niet op zich zitten. Aanstekelijke parodie op sportfilms. @@@

Bekijk trailer:
Modem/ Breedband

Ben Stiller heeft de afgelopen jaren een reeks aan neurotische en opgefokte types gespeeld. De meeste (Along Came Polly, Duplex) waren jongere variaties op het Newyorkse Woody Allen-type, maar met Starsky & Hutch bewees Stiller neuroot én macho tegelijk te kunnen spelen. Die variant trekt hij in Dodgeball tot in het absurde door als White Goodman, de megalomane eigenaar van fitness-imperium Globo Gym. Met een opgepompt kruis heerst het opneukertje over zijn glimmende apparaten onder het motto: "we zijn beter dan jij, en we weten het!"

Average's Joe's Gym

Dan is de sfeer bij Average's Joe's Gym een stuk relaxter. Wie even geen geld heeft op zijn lidmaatschap te betalen krijgt respijt van de veel te aardige eigenaar Peter la Fleur, die als een vader waakt over de losers in zijn sportschool. Hij raakt daardoor wel in ernstige financiële problemen en dreigt zijn sportschool zelfs kwijt te raken. Een kolfje naar de hand van Goodman, die Average Joe's graag zou slopen om er een parkeerplaats van te maken.

Trefbal-beulen

Maar zo makkelijk laten de losers van Average's Joe zich niet aan de kant zetten. Ze schrijven zich in voor een trefbal-toernooi in Las Vegas, waar exact het bedrag te winnen is dat La Fleur aan schulden heeft. Waarop Goodman zich uiteraard ook opgeeft voor datzelfde toernooi, met een clubje opgepompte trefbal-beulen. Om de edele kunst van het trefbal onder de knie te krijgen laten de sporters van Average Joe's zich vervolgens trainen door trefbal-legende Patches O' Houlihan, een hilarische rol van een vuilbekkende Rip Torn.

Lance Armstrong

Zal de underdog zegevieren? In doorsnee-sportfilms wel, maar Dodgeball is daar een parodie op. En een groot deel van de grappen treft doel, om maar in Dodgeball-termen te blijven. Stiller en Vaughn, die eerder dit jaar tegen over elkaar stonden in Starsky & Hutch, zijn aan elkaar gewaagd. En Stiller weet dit keer zowaar een leuke draai te geven aan zijn vaste neurotische typetje, met een druk baasje dat altijd het laatste woord wil maar verbaal helaas niet begaafd is. En na de geestige cameo van tourwinnaar Lance Armstrong moeten ook de grootste zuurpruimen zich gewonnen geven.

Het Parool: "Als een ongeleid projectiel springt en stuitert Stiller door het beeld, zonder ook maar een tel komisch te zijn"
De Volkskrant: "kinderachtig, wansmakelijk, baldadig of soms opeens inventief slaagt de film er vaak genoeg in heel leuk te zijn"
In 55 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm