Steven Spielberg en Tom Hanks in een feelgood-film- dat kon niet mis gaan. Toch wel, want Amerika liep niet echt warm voor The Terminal flopte in Amerika. Eigenaardig, want het sentiment is op een Amerikaanse publiek toegesneden. @@@

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

Tom Hanks is weer op zijn komische best in de rol van Victor Navorksi, een reiziger uit het fictieve Oosteuropese land Krakozhia. Niet geholpen door enige kennis van het Engels landt hij op de JFK-luchthaven in New York, om vervolgens geweigerd te worden. Tijdens zijn vlucht is er namelijk een staatsgreep gepleegd in zijn vaderland, en het nieuwe bewind wordt nog niet erkend door de VS. Om die reden is zijn paspoort ongeldig: hij mag Amerika niet in, maar mag evenmin terug naar huis.

Bureaucraat

Door deze bureaucratische beslommeringen mag Victor alleen in het niemandsland van de terminal verblijven zolang er oorlog is in zijn land. Hoofd veiligheid Frank Dixon (Stanley Tucci) legt het hem met behulp van een zak chips en een appel uit, en de bureaucraat is aanvankelijk zelf ook nog geamuseerd door de bijzondere situatie. Hij gaat ervan uit dat Victor wel een vluchtpoging zal wagen waarbij hij in handen van de politie zal vallen- en dan is Dixon van zijn indringer verlost.

Kwartjes

Maar Victor past zich met een bewonderenswaardig geduld aan de bizarre situatie aan. In Oost-Europa zijn ze wel gewend om te wachten. Hij slaapt in een verlaten deel van de vertrekhal, leert engels en verdient kwartjes bij met terugbrengen van wagentjes. Zo houdt hij het langer vol dan Dixon lief is- weken, maanden zelfs. Daarmee is de film een geestige omkering van de vorige samenwerking tussen Spielberg en Hanks, Catch Me If You Can, waarin Hanks luchthavens lang op Leonardo DiCaprio jaagde. The Terminal is trouwens gebaseerd op het verhaal van Iraanse vluchteling Merhan Nasseri, die sinds 1998 op de Parijse luchthaven Charles De Gaulle woont.

Slapstick en sentiment

Hanks is het eerste uur op zijn best, wanneer hij als een nazaat van Buster Keaton en Jacques Tati slapstick-achtig stoeit met de moderne mogelijkheden van de vertrekhal. In het tweede uur slaat Spielberg een sentimenteler kant in, en dat is jammer. Victor heeft al een onvoorstelbaar engelengeduld, maar wordt nu ook part-time profeet én matchmaker. Ook de epiloog ondergraaft het effect van de film, die tot dan toe geheel in de vertrekhal speelt. Maar The Terminal bevat veel geslaagde visuele grappen en een warm kloppend hart- wat ook van Spielberg en Hanks verwacht mocht worden.