Komedie over vier oudere jongeren die dromen van een rapcarrière: "Best wel gevaarlijk", maar vooral grappig.

BEOORDELING

Best wel gevaarlijk, omdat het natuurlijk gemakkelijk is flauwe grappen te maken over de rapcultuur met al z'n bling-bling, machogedoe en gezwollen ego's.

De film van Ruud Schuurman (Draadstaal, Verliefd op Ibiza) doet dat volop, maar komt ermee weg omdat de spot lijkt voort te komen uit oprechte liefde voor de muziek.

De sleutel is het aanstekelijke enthousiasme van de vier hoofdrolspelers. Mimoun Oaïssa (die de film bedacht en met Schuurman schreef), Ruben van der Meer, Olivier Locadia (a.k.a. 'Willie Wartaal') en Guido Pollemans vormen rapcrew De Masters. Niet bepaald de "dope, vette, gruwelijke en dopeste shit", maar je bent tegen het eind wel een beetje fan.

Rapdromen

Ooit, in hun jonge jaren, rapten ze in het buurthuis. Tegenwoordig werken dertigers Aziz (Oaïssa) en Marco (Van der Meer) op de schroothoop, brengt Lloyd (Locadia) pizza’s rond en speelt Donny (Pollemans) op zondag orgel in de kerk. Aziz, vader van de schattige Karim, blijft echter dromen van een rapcarrière. "Dat moet echt groot worden, weet je."

Wanneer zélfs Karim het geloof in zijn dagdromende vader begint te verliezen, is het tijd om eindelijk eens iets te gaan doen. Aziz roept De Masters weer bijeen en al snel volgen de eerste free style, het eerste optreden (in Lutten!) en de eerste videoclip. "Als we er nou niet voor gaan dan zijn we straks sukkels met heel veel spijt… en weinig haar."

Bekijk de trailer

Pizzapreker

Het idee voor De Masters dateert al van 2004. Oaïssa bedacht het in de tijd van Het Schnitzelparadijjs en Shouf Shouf Habibi!  Hij besprak de typetjes regelmatig met Van der Meer. Dat loont: De Masters mag dan heel voorspelbaar volgens oude comedyformules zijn opgebouwd, de personages hebben net genoeg eigenheid om aan te spreken.

Marco, bijvoorbeeld. Hij zit liever aan de waterpijp of gokkast dan dat hij de traplift repareert van zijn invalide moeder; toch houdt iedereen van zijn optimisme en trouw. Lloyd: een echte charmeur, maar ook een hatende 'pizzapreker' (dat woord mag meteen in de Van Dale). Donny en zijn dominante vrouw (Lies Visschedijk) zijn ook een fraai stel.

Vetter dan…

Het hart van de film wordt gevormd door Aziz, die door zijn onvolwassenheid zijn vrouw dreigt kwijt te raken, met zijn zoontje zelfs in de gevangenis belandt ("Alle grote rappers hebben gezeten") en uit alle macht probeert het toch nog goed te maken. Het levert, na alle meligheid ("Vetter dan een varken met obesitas") zowaar een feel good finale op.

Hoe jonger je bent, hoe leuker je het vindt waarschijnlijk. Twee nummers op de soundtrack zijn van De Masters zelf, verder hoor je o.a. Nega, Bokoesam, De Jeugd van Tegenwoordig en SBMG. En zoals je van een rapkomedie mag verwachten, het stikt van de grappige zinnetjes. Dus ‘haal je duim uit je kontje en luister’: de masters is best wel fijne kolder.

3,5 sterren - Te zien in 79 zalen