Filmrecensie: Child 44 - Daniel Espinosa

Weinig overtuigende thriller die zich afspeelt tijdens het Stalin-regime. Tom Hardy, Noomi Rapace en Gary Oldman zetten dus een Russische accent op.
BEOORDELING

Het blijft een lastig dilemma dat films die zich in niet-Engelssprekende landen afspelen alleen een groot publiek kunnen trekken met bekende - en dus vaak Engels sprekende-acteurs in de hoofdrollen.

Zo hoorden we Daniel Craig een Pools accent opzetten als Pool in de oorlogsfilm Defiance (2008) en spraken Jude Law, Rachel Weisz én Joseph Fiennes als Russen Engels met een Russisch accent in Enemy at the Gates (2001).

Child 44 heeft hetzelfde probleem: de opschriften zijn Russisch, maar Tom Hardy spreekt als de Russische oorlogsheld Leo Demidov Engels met een vet Russisch accent, en in de ruim twee uur die de film duurt wil dat maar niet wennen. Hoe dan ook, Demidov is een Oekraïense wees die als Sovjet-soldaat beroemd werd door in 1945 de vlag op de Reichstag te plaatsen voor een foto die wereldberoemd werd. Een toevalstreffer, zo leert Child 44 ons.

MGB

Onder Stalin krijgt hij in Moskou een hoge functie bij de MGB, de beruchte voorloper van de KGB. Anno 1953 is hij een gerespecteerd man, getrouwd met de mooie onderwijzeres Raisa (Noomi Rapace, eerder naast Hardy te zien in The Drop). Tot duidelijke jaloezie van zijn lafhartige oorlogskameraad Vasili (Joel Kinnaman, die de hoofdrol had in Snabba Cash van dezelfde regisseur).

Demidov is een rechtvaardig man en zodoende botst hij nog wel eens met de Stalin-doctrine. Wanneer het zoontje van een andere kameraad duidelijk vermoord is moet hij van zijn superieur als doodsoorzaak een treinongeluk vermelden.

Moord is namelijk een kapitalistische uitwas die niet bestaat in het Sovjet-paradijs, aldus de officiële doctrine. Maar wanneer er meer vermoorde kinderen worden gevonden gaat Demidov toch op zoek naar de echte dader.

Seriemoordenaar

Daarmee zet hij zijn positie op het spel: hij wordt gedegradeerd en samen met zijn vrouw gedeporteerd naar een verre uithoek van het Sovjet-rijk waar - hoe toevallig - nét een dode jongen is gevonden, met dezelfde verwondingen als de eerdere slachtoffers. Demidov moet nu zijn nieuwe superieur Nesterov (Gary Oldman) ervan overtuigen dat er toch echt een seriemoordenaar aan het werk is, ook al gaat dat vermoeden tegen de heersende opvattingen in.

Child 44 is een rommelige film vol gestuurd toeval, die in het potsierlijke laatste half uur letterlijk in de modder blijft steken. De paranoïde sfeer is goed getroffen, maar de tegenwerking in het immense Sovjet-rijk maakt het des te onwaarschijnlijker dat de dader opgespoord wordt.

Spannend of dramatisch wordt het nooit. Child 44 is een verspilling van acteertalent; alleen liefhebbers van stoomtreinen zullen aan hun trekken komen in de vele treinscènes.

Twee sterren.

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie