Filmrecensie: Dying of the Light - Paul Schrader

Nicolas Cage als de CIA-veteraan die zich vastbijt in een laatste zaak terwijl hij aan dementie begint te lijden. Gaat Cage soms Julianne Moore achterna?
BEOORDELING

De dementie waaraan Evan Lake (Cage) lijdt, veroorzaakt volgens zijn arts ‘heftige en ongepaste reacties’. Hilarische diagnose, want ‘losing his shit’ is Nicks specialisme.

In Dying of the Light gilt hij op een gegeven moment tegen de hoogste baas van de CIA: "Jij zit zó diep in Obama's reet dat je alleen zijn stront nog maar ziet!" Ja hoor: Still Nick.

Een andere, aan deze film verbonden man met een grote reputatie, is natuurlijk regisseur en scenarist Paul Schrader. Hij schreef filmklassiekers als Taxi Driver, Obsession, American Gigolo en Raging Bull – en hij distantieerde zich kort van na voltooiing van Dying of the Light. Achter de schermen was het duidelijk spannender dan in de film.

Laatste onderzoek

Decennialang waagde CIA-agent Evan Lake zijn leven in Kaboel en Beiroet. Hij weerstond zelfs de martelingen van terrorist Muhammad Banir (Alexander Karim). Nu zit Evan al weer zes jaar in het hoofdkantoor in Langley achter een bureau. Af en toe houdt hij nog een vlammende toespraak. Het pensioen nadert, zeker nu hij ziek blijkt.

Maar dan bewijst een operatie in Roemenië wat Evan al die jaren al vermoedde: de dood gewaande Muhammad Banir leeft nog (al lijdt hij wel aan bloedarmoede)! Geholpen door jongere collega Milton (Anton Yelchin) begint Evan zijn laatste grote onderzoek. Ondertussen begint de dementie hem echter steeds meer parten te spelen.

Verprutst

Opvallend uitgangspunt: dementerende CIA-man jaagt op doodzieke terrorist. Als je een spannende actiefilm wilt maken, is zo'n plot vragen om problemen. Maar Schraders oudere werk kennend, had het ook mooi rauw drama kunnen opleveren over oude krijgers die zich tot hun laatste snik gebonden achten aan gevoelens van plicht en eer.

Helaas zakt Dying of the Light hulpeloos weg in het modderige gebied daartussen. "We hebben de strijd verloren", schreef Paul Schrader in oktober op zijn Facebook-pagina. "Dying of the Light (…) is van me afgenomen, opnieuw gemonteerd, gescoord en gemixt zonder mijn input". Wat hem betreft, heeft de studio de film dus verprutst.

Zwembad

Dat lijkt een iets te gemakkelijk excuus. De plot is hoe dan ook veel te simpel. De cubicles in Langley, het ziekenhuis in Boekarest en een schemerige voorkamer in Kenia zijn geen erg spannende locaties. En de momenten waarop de zieke Evan Lake opeens over zijn woorden begint te struikelen raken je nauwelijks. Dying of the Light is vooral erg saai.

Dat de studio heeft ingegrepen is vooral zichtbaar aan de finale bij het zwembad. Die komt volkomen uit de lucht vallen en is heel anders van toon. Opeens begint iemand badgasten dood te schieten en krijgt Cage one-liners in de mond gelegd van het type: ‘As-salamu alaykum asshole!’ Overschreeuwen, daar red je deze film natuurlijk ook niet mee.

Te zien in 9 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie