Ingetogen oorlogsdrama over een leraar (Viggo Mortensen) die in het Algerije van 1954 partij moet kiezen tijdens de opstand tegen de Franse bezetter.

Acteur Viggo Mortensen heeft een Deense vader en een Amerikaanse moeder. Hij werd geboren in New York en groeide op in Argentinië. Het is dan ook niet zo vreemd dat hij een talenwonder is: hij spreekt vloeiend Engels, Deens, Spaans en Frans.

In Eastern Promises sprak hij Russisch en in Loin des Hommes spreekt hij behalve Frans ook Arabisch.

Mortensen speelt Daru, een leraar Frans die een afgelegen school runt in het Atlasgebergte. Daar leert hij zijn leerlingen de namen van rivieren in Frankrijk, het land dat Algerije heeft bezet. Het is 1954 en wie zelf goed op heeft gelet bij de geschiedenisles weet dat in dat jaar de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog begon.

Het is een kwestie van tijd voor deze oorlog ook het vredige, afgelegen bergschooltje zal bereiken.

Gendarme

Maar voor het zover is klopt een Franse gendarme aan bij Daru, met een gevangene: een Algerijn die zijn neef heeft vermoord. Of Daru hem naar een dorp een dag verderop wil brengen want zij hebben hun handen vol aan de opstandelingen. Daru geeft de Algerijn, die Mohamed (Reda Kateb) heet, te eten en een slaapplaats, met de bedoeling hem de volgende dag te laten gaan.

Maar dat blijkt niet zo simpel wanneer de volgende dag familieleden van Mohamed de man willen meenemen om wraak te nemen. Daru weet ze te verdrijven maar zit met zijn gevangene klem tussen twee culturen: de Algerijnen willen wraak, de Fransen een rechtszaak. En ook Daru zelf zit in een lastige positie: de Algerijnen beschouwen hem als Fransman, hoewel hij in Algerije is geboren uit Spaanse ouders.

A History of Violence

Wanneer Daru door de omstandigheden wordt gedwongen geweld te gebruiken blijkt hij daar erg bedreven in voor een schoolmeester. Dat heeft te maken met zijn verleden, dat langzaam wordt onthuld. Een soortgelijk personage met een gewelddadig verleden speelde Mortensen in A History of Violence (2005) en hij is hier al net zo intrigerend als in die film. 

Het grootste deel van deze 'humanistische western' zoals de regisseur zijn film noemt bestaat uit de lange en gevaarlijke trektocht door het Atlasgebergte die Daru en Mohamed ondernemen. Het landschap is al net zo betoverend als de muziek van Nick Cave en Warren Ellis.

De band die tussen de twee tot elkaar veroordeelde mannen groeit is mooi uitgewerkt en het slot dat terug verwijst naar de opening, is erg ontroerend.

In 19 zalen te zien.

BEOORDELING