Roadmovie, maar dan te voet: Reese Witherspoon met rugzak op een wandelpad. Mooi gefilmd maar ook tikje pretentieus.

Toen Cheryl Strayed besefte dat ze in figuurlijke zin op de verkeerde weg was met haar leven besloot ze in haar eentje de 1100 mijl lange Pacific Crest Trail te gaan lopen om op zoek te gaan naar haar beste zelf, zoals haar moeder dat altijd noemde.

Ze schreef over haar ervaringen een boek, Wild (2012), dat een bestseller werd en nu is verfilmd door Jean-Marc Vallée (Dallas Buyers Club) naar een script van Nick Hornby (High Fidelity, About a Boy).

Meteen in de openingsbeelden zien we dat de wandeltocht van Cheryl (de voor een Oscar genomineerde Reese Witherspoon) bepaald geen ‘walk in the park’ is: met veel moeite weet ze een bergtop te bereiken, waarop ze vloekend haar bergschoenen uittrekt, ziet dat haar voeten bloeden en er ook nog een nagel loszit. Wanneer een van haar bergschoenen naar beneden valt gooit ze kwaad de andere er achteraan. Dom, maar het lucht wel op.

Schildpad

Dan gaat de film een paar weken terug in de tijd en zien we hoe Cheryl begon aan haar enorme hike: 1100 mijl, zo’n 1750 km, van Mexico naar Canada, in 3 maanden te volbrengen.

Qua spullen is ze goed voorbereid – iets té goed: haar rugzak is zo zwaar dat ze hem nauwelijks omhoog krijgt. In een geestige scène zien we de frêle Witherspoon als schildpad op haar rug liggen in haar motelkamer in een poging met rugzak op te staan.

5 mijl

Het is dan ook niet verwonderlijk dat Cheryl de eerste dag niet meer dan 5 mijl aflegt en dan al haar tent opslaat. Om er vervolgens achter te komen dat ze het verkeerde gas heeft mee genomen en dus niet kan koken. Waar is ze aan begonnen, vraagt ze zichzelf af. Maar naar gelang ze verder komt op haar tocht gaat het beter – al krijgen we dan nog wel die scène waarin ze haar bergschoenen naar beneden gooit.

Via flashbacks komen we erachter voor welke trauma’s Cheryl vlucht: drugs, seksverslaving en de dood van haar moeder (Laura Dern, ook een Oscarnominatie).

Into the Wild

Die flashbacks en droomflarden kunnen op den duur op je zenuwen gaan werken, maar dat wordt dan weer goedgemaakt door de fraai in beeld gebrachte natuurscènes. Wild is een soort vrouwelijke tegenhanger van Into the Wild (2007), waarin Emile Hirsch solo de natuur in trok.

Reese Witherspoon is uitstekend als Cheryl, die in haar eentje de natuur en haar trauma’s trotseert. Plus de mannen die haar in de wildernis eventueel kwaad kunnen berokken, want die dreiging is er altijd.

Michiel Huisman

Michiel Huisman heeft nog een aardige bijrol als vriendelijke passant. Wild is soms hysterisch, dan weer poëtisch, net het boek waarop het is gebaseerd. Schrijfster Cheryl Strayed komt overigens zelf ook nog even in beeld, bij de aftiteling.

Te zien in 30 zalen.

BEOORDELING