Met Jason Statham-films weet je het nooit, maar de film noir-achtige thriller Wild Card is gelukkig geslaagd

De Britse bullebak debuteerde in 1998 in Lock, Stock and Two Smoking Barrels. In Crank (2006) was hij op zijn best best: een humeurige driftkikker en bottenbreker.

In 2010 werd hij één van The Expendables. Desondanks, en ondanks een reeks nog slechtere films, is zijn brute charme nog altijd niet uitgewerkt.

In elk geval niet op Simon West, de regisseur van o.a. Con Air en Lara Croft: Tomb Raider. Hij regisseerde Statham al eens in The Mechanic (2011) en The Expendables 2 (2012) en hij castte hem dus ook in deze verfilming van William Goldmans boek Heat, overigens in 1986 al eens verfilmd met Burt Reynolds.

Glas- en hersenschade

Nick Wild (Jason Statham) is een vechtersbaas die in de casino’s van Las Vegas rondhangt. ‘I’ve been knocked down, blown up, lied to, shit on, and shot at, so nothing much surprises me anymore.’ Cynische Nick kent iedereen in Vegas en ‘regelt dingen’ - meestal met enige bijkomende glas- en hersenschade.

Zo vraagt bijvoorbeeld Holly (Dominik García-Lorido) hem even iets voor haar te op te knappen. Ze is verkracht door gangster Danny DeMarco (Milo Ventimiglia) en zij wil wraak. Ook de piepjonge miljonair Cyrus Kinnick (Michel Angarano) wil Nick graag inhuren als ‘chaperonne’.

Weerbarstig karakter

Twee losse verhalen dus, waarvan het eerste verhaal eigenlijk halverwege al lijkt te zijn afgerond – met een tuinschaar! - en het tweede pas laat op gang komt. In het middenstuk speelt Nick blackjack. Vooral Simon West doet een gok met die ongebruikelijke structuur: de wraak is al voltrokken, de actie valt bijna helemaal stil.

Toch werkt het. Wild Card verandert erdoor van de zoveelste voorspelbare wraakplot in een film die draait om Nicks weerbarstige karakter. We leren zijn dromen kennen (een bootje in Corsica), zijn vrienden (bijna alleen maar barjuffrouwen en croupiers), zijn zwaktes (een drank- en gokverslaving) en zijn bekende sterke punten.

Soft spot

‘Dying ain’t so bad, at least I’ll be out of Las Vegas.’ Je begrijpt op een gegeven moment maar al te goed waarom gangsterbaas Baby (Stanley Tucci) een zekere sympathie voor hem voelt. Sterker, je zou als kijker ook bijna een soft spot gaan ontwikkelen voor Nick. En dan speelt Wild Card zich ook nog af rond Kerst!

Geen zorgen. Nicks karakter is in deze film iets beter uitgewerkt dan in veel andere Statham-vehikels maar ´Let it snow´ is echt alleen maar de begeleidingsmuziek tijdens een van de fraai gechoreografeerde actiescènes waarin Nick met bankpas, stalen pijp of een lepel en een vismesje enorm lichamelijk letsel aanbrengt. Zoals het hoort.

Te zien in 35 zalen.

BEOORDELING