In sprookjes moet je in het donkere bos altijd op het pad blijven. Musicalspecialist Rob Marshall wijkt er gelukkig een beetje van af.

Niet dat Disney met deze film een enorm risico loopt: de gelijknamige musical stond al in 1987 op Broadway en geniet sindsdien wereldwijde populariteit.

En met een cast bestaande uit onder meer Anna Kendrick, Emily Blunt, James Corden, Christine Baranski, Johnny Depp, Chris Pine en Meryl Streep kom je ook een end.

Maar zelfs als je de musical niet kent of weinig geeft om de acteurs: de manier waarop Into the Woods de overbekende sprookjes van de gebroeders Grimm aan elkaar knoopt is leuk, de liedjes blijven hangen en de gebruikelijke suikerzoete kinderkitsch is vervangen door een toon die gelukkig wat moderner is.

I wish…

In het eerste lied worden de personages en hun drijfveren mooi efficiënt geïntroduceerd. "I wish…" zingen ze allemaal. Assepoester (Kendrick) wil dansen in het paleis. Sjaak (Daniel Huttlestone) wou maar dat zijn koe meer melk gaf. De bakker en zijn vrouw (Corden en Blunt) zouden graag een kindje krijgen.

De lelijke, oude heks (Streep), want die is er natuurlijk ook, is het verbindingspunt. Als het kinderloze bakkersechtpaar een baby wil, dan moeten ze vier objecten verzamelen voor de heks: "Een koe zo wit als melk; een cape zo rood als bloed, haar zo geel als mais en muiltjes zo puur als goud."

Drie heksenrollen

Niet alleen de sprookjes van Sjaak en de Bonenstaak, Repelsteeltje, Roodkapje en Assepoester krijgen een make-over; ook de personages. De twee prinsen van dienst (Pine en Billy Magnussen) doen een grappig aanstellerig wedstrijdje wie-het-meeste-lijdt. Corden en Blunt voelen de stress van het moderne (aankomende) ouderschap.

En de Wolf? Johnny Depp speelt hem als een griezelige kinderlokker: "Hello, little girl... Tender and fresh…" Meryl Streep vertelde onlangs in The Graham Norton Show dat ze op haar veertigste drie heksenrollen heeft afgewezen, maar op haar 62ste heeft ze er duidelijk lol in: haar entree is lekker overdreven dramatisch.

Take the journey

Rob Marshall weet natuurlijk wel het een en ander van musicalfilms. Hij debuteerde in 1999 met een tv-versie van Annie, en regisseerde Chicago (2002) en Nine (2009). Pirates of Caribbean: On Stranger Tides deed hij ook. Dat was geen musical, maar iets van de duisternis van de piratenfilm lijkt wel in Into the Woods geslopen te zijn.

Prima. Sprookjes horen, behalve grappig, ook een beetje griezelig te zijn - zodat de moraal nog beter aankomt:. "You can have your wish / But you can't just wish / You have to go into the woods where nothing's clear / Where witches, ghosts and wolves appear / Into the woods and through the fear / You have to take the journey."

Into the Woods draait in 43 zalen.

BEOORDELING