K-Pax - Iain Softley

Kevin Spacey en Jeff Bridges in goed gespeeld drama

Psychiater Jeff Bridges is nauwelijks onder de indruk als hij een patiënt (Kevin Spacey) krijgt toegewezen die beweert van een andere planeet te komen. Vroeger dachten alle gekken dat ze Napoleon waren, maar ook gekken gaan met hun tijd mee.

Welke planeet is het dit keer, vraagt psychiater Bridges vermoeid. K-Pax, zegt Spacey, die voorts beweert Prot te heten. Bridges is niet onder de indruk. Hij is hooguit verwonderd wanneer Spacey een banaan met schil en al verorbert en geamuseerd zegt dat het aardse voedsel alleen al de reis waard maakt.

Opschudding

Na enige sessies raakt Bridges toch geïntrigeerd door Prots vasthoudendheid, gecombineerd met zijn kennis van zaken. Hij blijkt wel degelijk veel van de ruimte te weten en verbaast astronomen met zijn parate kennis. Zijn medepatiënten geloven dan allang in de buitenaardse afkomst van Prot, die belooft een van hem mee terug te nemen naar zijn planeet. Dat zorgt voor de nodige opschudding op de zaal.

Die zaal-scènes behoren tot de mindere van
K-Pax

Nachtkaars

K-Pax zet vooral een val voor zichzelf: na een intrigerend eerste uur wil je toch weten of Prot de boel belazert, of wel degelijk een alien is. Is Prot toch gek, dan zou dat een deprimerende anticlimax kunnen opleveren. Is hij echter een alien, dan ontpopt het drama dat K-Pax is zich in het laatste kwartier plotseling als SF, een omslag die bij Vanilla Sky dodelijk bleek te zijn.

Hoe de uitkomst ook mag zijn, K-Pax gaat aan het eind uit als een nachtkaars. Nog meer weggeven mag uiteraard niet, maar er had meer in het verhaal gezeten dan een pleidooi voor het gezinsleven. Aan de acteerprestaties van Spacey en Bridges ligt het echter niet, zij maken K-Pax toch de moeite waard.

Het ParoolDe Volkskrant

In 40 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie