The Rock en Johnny Knoxville knokken zich dapper door dit clichéverhaaltje heen. Een ex-militair (The Rock) stelt orde op zaken in zijn oude woonplaats, waar een louche casinobaas tegenwoordig de dienst uitmaakt. @@

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

Net als The Stepford Wives, ook deze week uit, is Walking Tall een remake van een film uit de jaren zeventig, 1973 om precies te zijn. Toen was de vigilante-movie (in goed Nederlands: de recht-in-eigen-hand-film, of korter: de wraakfilm) nog iets nieuws. De eerste Dirty Harry was net uit en Charles Bronson moest zijn eerste Death Wish nog maken. Dus had het nog iets koddigs dat de mollige Joe Don Baker in de originele Walking Tall in opstand kwam tegen een corrupte sheriff.

Plank

Wanneer hetzelfde wordt gedaan door de opgepompte Dwayne Johnson, niet voor niets luisterend naar de geuzennaam 'The Rock', is de uitkomst eigenlijk al bij voorbaat duidelijk. Net als wie de bad guy is: uiteraard de casino-eigenaar met het geblondeerde haar, de lichte ogen en de foute auto. Hij heeft de corrupte sheriff op zijn loonlijst staan maar kan beter meteen zijn biezen pakken, want The Rock komt eraan! En je kan The Rock vernederen, bedreigen, martelen, ja zelfs zijn meisje afpakken- hij zal hard terugslaan, desnoods alleen met een plank.

Dik hout

Zit er dan niets verrassends in Walking Tall? Jawel, Jackass-frontman Johnny Knoxville speelt een geestig rolletje als de jeugdvriend van The Rock, die het dorp naar zijn mallemoer heeft zien gaan toen de houtzagerij door een casino werd vervangen. Maar verder is Walking Tall van dik hout zaagt men planken: het aardig subtiele begin wordt volkomen teniet gedaan door een sadistische, over-the-top finale. Gelukkig is het leed in vijf kwartier geleden, want Walking Tall is verrassend kort en dus beter geschikt als opvullertje op een winters video-avondje.

Het Parool: "*"
De Volkskrant: "overdreven actiefilm"
In 8 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm