Filmrecensie: The Equalizer - Antoine Fuqua

Denzel Washington als koelbloedig éénmansleger tegen de Russische maffia: je wordt er niet echt koud of warm van.

"Who are you?" roepen de slechteriken aan het einde van de film wanhopig naar de mysterieuze man die zojuist hun gangsterimperium te gronde richtte.

Zijn naam is Robert McCall. Ze noemen hem The Equalizer omdat hij weerloze slachtoffers eindelijk een eerlijke kans geeft tegen het criminele tuig. 

McCall, in de tweede helft van de jaren 80 gespeeld door Edward Woodward, maakte in 88 televisieafleveringen van The Equalizer korte metten met onder meer spionnen, pooiers, drugshandelaren en corrupte politieagenten. Het ging er hard aan toe als hij zijn Walther PPK/S trok of zijn speciale springmes.

19 seconden

Ook in de remake van Antoine Fuqua is McCall (Denzel Washington) een man van de daad. Hij werkt in een bouwmarkt, helpt een collega met zijn bewakersexamen en leest 's avonds in een diner rustig een boekje, The Old Man and the Sea. Dan weet je: dit is een man met een verleden dat hij liever voor zich houdt.

In die diner sluit hij vriendschap met het Russische straathoertje Alina (Chloë Grace Moretz). Wanneer zij in elkaar wordt geslagen door Russische gangsters probeert hij haar eerst vrij te kopen. Wanneer dat mislukt heeft hij precies 19 seconden nodig om alsnog met het schorem af te rekenen. Bang! Bang! Bang! "I hit something stupid."

Twee keer ijskoud

Dat is natuurlijk pas het begin, want de Russen zijn "crazy and arrogant" en grote baas Vladimir Pushkin laat het er niet bij zitten. Hij stuurt Teddy (Marton Csokas) eropaf, ex-Spetsnaz en ook al zo’n killer zonder enige emotie. "What do you see when you look at me?" Een spiegel-effect: McCall vs. Teddy, twee keer ijskoud.

En eigenlijk is dat het enige wat van The Equalizer blijft hangen. Antoine Fuqua, die eerder Training Day en Olympus Has Fallen regisseerde, pakt je bij wijze van spreken bij je jasje en roept: "Kijk! Hoe cool is dit!?" In slow-motion weglopen van een enorme explosie, het liefst had hij daar de volle twee uur mee gevuld. Cooool!

Gevaarlijke accenten

Het is vooral veel geschreeuw, maar weinig wol. Eendimensionale held, cliché-Russen met gevangenistattoo ’s en gevaarlijke accenten; hoe vaak hebben we die al niet gezien? Hebben ze dan tenminste een interessant plan dat koste-wat-het-kost voorkomen moet worden? Njet. Het eerste uur is saai, omdat je het al kent.

In het tweede uur zitten wat scenariofouten, maar dan ziet het er tenminste nog best stoer uit. Het geweld is niet zo grimmig en 'edgy' als de makers je willen doen geloven - zeker niet vergeleken bij de televisieserie - maar dat zou ook weinig veranderen.  Zonder interessante personages of plot blijft het doorsnee.

Te zien in 89 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie