Filmrecensie: Winter Sleep - Nuri Bilge Ceylan

De Turkse winnaar van de Palme d'Or van het Cannes filmfestival 2014 is een film voor fijnproevers.

Het is niet de eerste keer dat regisseur Nuri Bilge Ceylan in Cannes in de prijzen viel. Zijn films Iklimer (2006) en Three Monkeys (2008) werden er ook bekroond.

Hij won de Grand Prix de Cannes in 2003 met Uzak, en in 2011 met Once Upon A Time in Anatolia.

Het is dus niet overdreven Ceylan de belangrijkste Turkse regisseur van dit moment te noemen. Zijn nieuwste film, Winter Sleep, is een prachtig geacteerd, 196 minuten durend epos over een heel pallet aan thema's: arm en rijk, egoïsme, compassie, trots, liefde en de "desillusie in alle dingen".

Hotel in Cappadocia

Aydin (Haluk Bilginer) is een welvarende, gepensioneerde acteur met een hotel in Cappadocia, een bergachtige streek in Centraal Anatolië. Hij woont er met zijn echtgenote Nihal (Melisa Sözen) en gescheiden zus Necla (Desmet Akbağ). Het botert met geen van tweeën en hij probeert vruchteloos een boek te schrijven.

Een klein incident is het startpunt van de film. Ayadin rijdt met opzichter Hidayet over zijn landgoed, wanneer een jongetje een steen naar de auto gooit. Het is de zoon van één van de huurders. Ze kunnen de huur niet betalen. Opeens wordt Aydin geconfronteerd met zijn plaats en houding ten opzichte van zijn medemensen.

Ondragelijke man

Zoiets, Winter Sleep is te rijk om in twee alinea's samen te vatten. Ceylan, die het verhaal met zijn vrouw schreef, liet zich inspireren door drie korte verhalen van Tsjechov maar er wordt ook uit Shakespeare geciteerd. Richard III: "Geweten is slechts een woord dat door lafaards wordt gebruikt."

Personages als de opvliegende Ismail of bemiddelende Hamdi worden met veel diepgang neergezet, maar het is vooral Aydin zélf die fascineert: een erudiete, gevoelige man, maar hij is ook als een verveelde vorst die zich maar niet schijnt te realiseren hoe hij anderen soms vernedert. "Een ondragelijke man," vindt Nihal.

Anatolische paarden

Niemand bestaat uit slechts één karaktereigenschap, zo laat de film zien, en er zijn verschillende manieren waarop je op kunt reageren op de plek die het leven je gegeven heeft. Winter Sleep is geen film voor het grote publiek, en de lengte vereist bereidheid om je eraan over te geven, maar filmfijnproevers zullen beslist genieten.

Niet alleen vanwege de acteurs, trouwens, maar ook vanwege het adembenemende landschap waarin de Anatolische paarden vrij rondlopen en de mensen hun huizen in de rotsen moeten bouwen. Waar Ceylan zijn vriend Cueva opzoekt en zij zich in een hilarische scène warmen aan de sterke drank en mijmeringen over het leven…

Te zien in 22 zalen 

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie