Half mens, half god - één grote spierbundel. Dwayne 'The Rock' Johnson is Hercules. "You think you know the truth about him," vertelt een stem ons aan het begin van Hercules. "You know nothing!"

Die kunnen Renny Harlin en Kellan Lutz in hun zak steken. Zij waren, nog niet eens een jaar geleden, regisseur en hoofdrolspeler van The Legend of Hercules.

Maar de waarschuwing is natuurlijk vooral gericht aan de mensen die denken dat ze Hercules kennen van de klassieke mythe over zijn twaalf werken. De gevechten van de Griekse held met de Nemeïsche leeuw, de veelkoppige slang Hydra, het Erymanische everzwijn, Cerberus, de driekoppige hellehond…

Helaas, al die fantastische monsters worden er in de film even snel doorheen gejast. In plaats daarvan krijgen we een verhaal voorgeschoteld waarin Hercules (Dwayne Johnson) en zijn kameraden zich laten inhuren om een oorlog uit te vechten in het verre Thracië. Hij traint er het leger van koning Cotys (John Hurt op de autopiloot).

Oorlog

Cotys is in een oorlog verwikkeld met separatistenleider Rhesus (Tobias Santelmann) die, volgens Cotys, over centauren zou beschikken en dorpelingen door middel van hypnose in opstand brengen kan. Pas wanneer de velden bezaaid liggen met lijken, begint Hercules kritisch vragen te stellen.

Tja, slim is anders. Misschien zouden Hercules en zijn kameraden wat minder tijd moeten besteden aan het bulderen van kreten als: "In this moment, on this day, become the man you where destined to be!" De film wemelt van de clichématige powerspeeches, maar geen daarvan blijft hangen.

En echt gevochten, wordt er eigenlijk maar drie keer. In geslaagdere sandalen-actiefilms als 300 en Gladiator worden dingen verteld ín de actie; Brett Ratner (Rush Hour, X-Men: The Last Stand) legt alles helemaal stil voor nog wat extra achtergrondinformatie in een toespraak of een verhaal bij het kampvuur. Saai.

Bekijk de trailer van Hercules:

Opgewarmde prak

Vooral ook, omdat het verhaal en de personages nu ook weer niet zó boeiend zijn. Hercules wordt bijgestaan door de ziener Amphiaraus, de listige Autolycus, de woeste Tydeus, de grappige Iolaus en de knappe boogschutster Atalanta. Zelfs een acteur als Rufus Sewell (als Autolycus) weet niet veel leven te blazen in die figuren.

Hercules was in 1915 al te zien in de stomme film Maciste. Steve Reeves speelde de held vanaf 1954 in een hele serie Italiaanse films. Arnold Schwarzenegger had de titelrol in het lachwekkende Hercules in New York (1970). The Rock ziet er met baard goed uit, en de special effect zijn natuurlijk beter, maar het blijft opgewarmde prak.

Te zien in 74 zalen.

Alle recensies