De politieke intriges in de Netflix-hitserie House of Cards zijn grotendeels gebaseerd op waarheid, stelt geestelijk vader Michael Dobbs. De Britse politicus is geroerd door het succes van zijn 'kindje'.

Bestsellerauteur Michael Dobbs (65), oftewel 'Lord Dobbs of Wylye in the county of Wiltshire', weet nog goed hoe hij op het idee kwam voor zijn politieke thriller House of Cards.

Hij diende als stafchef onder de toenmalige Britse premier Margaret Thatcher en had net een heftige woordenwisseling achter de rug.

"Ze behandelde me als een stuk vuil en ik voelde me beroerd. Het was tijd om een andere baan te vinden, daarover waren Thatcher en ik het wél roerend eens." Met een pen, een fles wijn en een opschrijfblok zette Dobbs zich aan de rand van het zwembad.

"Toen de fles leeg was stonden er niet meer dan twee letters op papier: F. U."

Frank Underwood

Het is wellicht een wat romantische voorstelling van zaken, maar het personage F. U., oftewel Francis Urquhart, de hoofdpersoon van zijn boek House of Cards en de gelijknamige Britse miniserie én Francis - Frank - Underwood in de Amerikaanse remake, zette het leven van Dobbs volledig op zijn kop.

Niet dat hij zich volledig op het schrijverschap stortte. Na Thatcher zette Dobbs - die ook nog een graad in de nucleaire defensie studies op zak heeft - zijn politieke carrière binnen de Conservatieve Partij voort.

Momenteel combineert hij zijn lidmaatschap van het Britse House of Lords met een baan als uitvoerend producent van de razend populaire Netflixserie, waarin Kevin Spacey schittert als briljant politicus die geen middel schuwt om zichzelf omhoog te werken.

Invloed

Hoe ver zijn invloed reikt bij die productie? "Ik heb een fulltime baan in Westminster, dus ik kan niet de hele tijd in de VS zitten", zegt Dobbs. "Ik ga er zo vaak mogelijk heen, we hebben wekelijks overleg en ik lees alle scripts. Ze vinden het heerlijk dat ik erbij betrokken ben, maar als ik morgen onder een bus loop, komt seizoen drie niet in gevaar."

Een van de briljantste vondsten in House of Cards is dat Kevin Spacey zich - net als zijn Britse voorganger Ian Richardson - regelmatig rechtstreeks tot de camera wendt. Zonder dit trucje zou de serie niet werken, stelt Dobbs.

"Een personage dat zo door en door slecht is als Frank Underwood, zou de kijker niet pikken. Doordat hij tegen je praat en je omarmt met zijn charme, word je medeplichtig aan zijn vuile spelletjes." Maar, stelt de schrijver, deze truc werkt alleen in combinatie met superieur acteerwerk. "Elke mindere acteur had dit niet voor elkaar gekregen."

Waarheid

Hoe uitzinnig het politieke gekonkel in House of Cards ook lijkt, 90 procent van zijn werk is op waarheid gebaseerd, stelt Dobbs. "Al heb ik nooit een premier meegemaakt die een journalist vermoordde, ik heb er wel heel wat gekend die ervan doomden om het te doen." 

Hij lacht: "Toen John Major het als premier zwaar te verduren had van de pers, suggereerde ik om zijn persconferenties voortaan op het dak van Westminster te houden. Hij volgde mijn raad niet op."

House of Cards wordt gevreten tot in de hoogste politieke kringen. "De vrees dat ik mijn politieke netwerk hiermee om zeep zou helpen bleek onterecht", zegt Dobbs.

"Deuren werden er juist door geopend. Hoe vaak ik niet door een politicus in een hoekje werd gedrukt, 'heb je hier wel eens aan gedacht', 'is dit geen mooi plot?', of: 'Die Underwood, dat ben ik toch?'. Ze vinden het prachtig."

Manchetknopen

Heeft hij het gevoel dat zijn originele werk in ere wordt gehouden? "Ach, het is net als vaderschap. Je kinderen worden groot en gaan hun eigen weg." 

In het tweede seizoen van House of Cards zit een verhaallijntje over manchetknopen met de initialen F. U.

"Toen ik dat zag barstte ik in huilen uit. 27 jaar hebben die initialen zo veel voor me betekend, dat is waar het allemaal begon, om het dan in beeld te zien aan het einde van een prachtige episode, het is nauwelijks te beschrijven wat er dan door je heen gaat. Een glorieus, trots gevoel."