Regisseur Lodewijk Crijns (Alleen maar nette Mensen) moest voor zijn nieuwe film Kankerlijers de werkelijkheid enigszins loslaten.

De film, die gaat over het leven van vier jeugdige kankerpatiënten in een ziekenhuis, is gebaseerd op een Spaans verhaal van ruim vijftien jaar oud.

In dat verhaal verblijven kankerpatiënten jarenlang in het ziekenhuis.

"Vandaag de dag krijgen jonge patiënten over het algemeen een dagbehandeling of moeten ze één of twee nachten in het ziekenhuis blijven slapen. We hebben overlegd of we alles naar het heden halen, maar dan houd je geen verhaal meer over. We hebben de werkelijkheid losgelaten", legt Crijns uit aan NU.nl.

Verwijt

Crijns kreeg al het verwijt dat de film niet realistisch zou zijn. Volgens hem moet de film echter niet als realistische weergave van het genezingsproces worden gezien, maar als een verbeelding van wat zich in het hoofd van de patiënten afspeelt.

"Ik hoop dat de kijkers de medische zaken die niet kloppen voor lief nemen en dat ze begrijpen dat deze film over levenslust gaat. We hebben uiteindelijk een fictief verhaal gemaakt. Maar iemand die zelf patiënt is of wiens kinderen ziek zijn heeft volledig recht van spreken en mag alles tegen me zeggen wat hij wil. Ik ben klaar om te incasseren, geen enkele moeite mee."

Maar liever wijst Crijns op het doel dat hij met Kankerlijers voor ogen heeft. "Wij willen graag dat de film gaat bijdragen aan de emancipatie van de kankerpatiënt. Dat daar niet meer zo krampachtig over wordt gedaan."

"Volgens artsen weet vooral de directe omgeving niet altijd wat ze aan moet met de patiënt, terwijl de patiënt gewoon plannen wil maken voor de toekomst. Verliefd wil worden, bijvoorbeeld. En de omgeving weet niet hoe daar mee om te gaan. Uiteindelijk blijken ze dan gewoon niet meer naar het ziekenhuis te gaan, omdat ze bang zijn geconfronteerd te worden met de ziekte."

Gedragsverandering

Dat is niet de enige gedragsverandering die de Eindhovenaar nastreeft. Ook het gebruik van het scheldwoord kankerlijer moet worden ingedamd.

"Gaat deze film dat veranderen? Ik weet zeker dat er duizenden mensen zijn in Nederland die door deze film anders zullen gaan denken over het woord kankerlijer. We zijn ook een van de weinige volkeren die schelden met ziektes. We hebben zelfs een werkwoord, kankeren. Dat zit zo in onze taal en in onze genen."

Bekijk de trailer:

Video

Aandacht 

In de afgelopen jaren zijn er in Nederland veel kinder- en jeugdfilms uitgekomen, die zich in of rond een ziekenhuis of ziekte afspelen. Tijdens de opnames van de film moest Crijns zelfs de oorspronkelijke titel Groeten van de Chemo schrappen, omdat de 'ziekenhuisfilm' De groeten van Mike! uitkwam.

Je zou kunnen stellen dat kanker verkoopt of tenminste aandacht garandeert. "Dat kan ik niet tegenspreken", zegt Crijns.

"Maar het was voor mij niet de reden om deze film te maken. Ik wilde een film maken over tieners die puberen, verliefd worden en elkaar opfokken in een afgesloten gebouw, terwijl ze de dood in de ogen zien."

Lees de recensie van Kankerlijers