Het plot en de verhaallijnen van Danny Boyle's nieuwe thriller Trance schieten zoveel kanten op, dat zelfs hij als regisseur zijn eigen film soms niet begrijpt.

Dat onthult de maker van films als Trainspotting en Slumdog Millionaire tegenover NU.nl in Londen.

Boyle: "Je krijgt Trance pas door als je 'em voor de tweede keer ziet. Man, bij het monteren raakte ik soms zelf in de war."

In Trance speelt James MacAvoy een veilinghuismedewerker, die samen met een bende een Goya-schilderij achterover drukt. Door een dreun tegen zijn hoofd, weet MacAvoy echter niet meer waar hij het meesterwerk heeft verstopt.

Hypnotiseur

Boyle vertelt verder: "En dan schakelt de bende een vrouwelijke hypnotiseur in om de plek van de buit ergens uit zijn brein te vissen. Niet ongebruikelijk, hoor, die therapie. Nog niet zo lang geleden werd het hier in Engeland zelfs officieel gebruikt bij rechtszaken om het geheugen van kroongetuigen te re-activeren."

In Trance leidt de verkenning van de menselijke hersenkrochten echter tot talloze bizarre ervaringen en onverwachte gebeurtenissen die de kijker steeds weer dwingen opnieuw positie te kiezen.

"Ja, het is een echte mindfuck, Trance", weet Boyle. "Maar wat wil je, in de kern is film eigenlijk ook een vorm van hypnose, toch?" 

Olympische Spelen

De 56-jarige Brit is ook de man, die de openings- en sluitingsceremonie van de Olympische Spelen in Londen arrangeerde. "Een monsterklus", zucht hij.

"En om even aan die stress te ontsnappen, heb ik Trance gedraaid. Gewoon tussendoor, eveneens hier in Londen. Wel zo gemakkelijk."

Bekijk de trailer

Femme Fatale

De hoofdrol van de hypnotiseur wordt gespeeld door Rosario Dawnson, die - zeker voor Hollywood-begrippen - vrij flagrant uit de kleren gaat.

"Meestal proberen actrices zich uit naaktscènes te kletsen, maar hier was het gewoon cruciaal. Zonder iets te verklappen: haar fysiek verwijst naar een beroemd schilderij."

Bovendien is Dawsons enigmatische personage, zo vertelt Boyle enthousiast, geïnspireerd op al die femme fatale's uit de film noir. "Oftewel, een sterke vrouw, die een mannenrol aanneemt. En daarbij nog beter is dan man ook."

Verrijking

Een echte held kent Trance niet, geeft de Oscar-winnaar toe. Daar is de film te ingenieus voor. Boyle schatert in zijn hotelkamer: "En ja, het Amerikaanse publiek háát dat. Die duimen en juichen het liefst voor alleen James, of alleen Rosario, kortom, een duidelijke comfortabele held. Nou, dan gaan ze maar lekker naar een Bruce Willis-film, want, die hebben we dus niet."

Met zijn post-moderne vormgeving en vette psychologische thriller-elementen is Trance andermaal een verrijking van Boyle's imposante oeuvre. Al denkt de cineast daar in al zijn bescheidenheid zelf geheel anders over.

"Als ik eerlijk ben, moet ik zeggen dat ik eigenlijk altijd dezelfde film maak, hoor. Of het nou The Beach is, of Shallow Grave. Ze hebben stuk voor stuk dezelfde formule, waarin de hoofdpersoon altijd een oneindige reeks tegenslagen moet overwinnen, maar daar wonderwel toch weer, met vlag en wimpel in slaagt." 

Knipogend: "Vreemd dat ik nog niet door de mand ben gevallen…"

Lees de recensies van Trance