Dat het met het klimaat de verkeerde kant opgaat, weten we al jaren. Zeker sinds er een Pentagon-rapport uitlekte dat onder meer voorspelde dat Nederland vanaf 2007 rekening moest houden met grootscheepse overstromingen, omdat global warming leidt tot dramatische stijging van de zeespiegel. Hoog tijd voor maatregelen, zoals alsnog het Kyoto-verdrag laten ondertekenen door de VS? Welnee, hoog tijd voor een fijne rampenfilm, uit Hollywood! @@@

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

Hollywood Sign

De van oorsprong Duitse regisseur Emmerich spaart Hollywood en de milieupolitiek van de VS trouwens niet in The Day After Tomorrow. Los Angeles -inclusief het Hollywood-sign- wordt door tornado’s met de grond gelijk gemaakt, terwijl de Amerikaanse vice-president weigert te geloven dat deze extreme levensomstandigheden iets met klimaatveranderingen te maken hebben. Klimatoloog Dennis Quaid is een roepende in de woestijn, en wordt pas gehoord wanneer het nog verder uit de hand loopt, en New York overstroomt.

Schoolreisje

Maar dan heeft hij andere zorgen aan zijn hoofd: zijn zoon (Jake Gyllenhaal) zit vanwege een schoolreisje vast in New York. De vloedgolf heeft hij met zijn klasje overleeft, maar er is een dodelijke koudegolf op komst. Binnen blijven, luidt dan ook het devies van zijn vader. En wat doet deze held zelf? Hij gaat dik ingepakt op weg naar Manhattan, om zijn zoon te redden- al kost het de levens van anderen. Het is een volkomen bespottelijke actie, die geen bewondering maar hilariteit opwekt.

Clichés

The Day After Tomorrow moet het van de special effects hebben, en die zijn dik in orde, wat ook verwacht mocht worden van de maker van Independence Day. Ook na Twister blijven tornado’s spectaculair, en ook na Deep Impact blijft het angstaanjagend een vloedgolf op New York af te zien stormen. Jammer alleen dat Emmerich ook de clichés van alle rampenfilms klakkeloos overnam: de grenzeloze heldhaftigheid, opofferingsbereidheid en saamhorigheid. Het dieptepunt hiervan is een verpleegster die met gevaar voor eigen leven achterblijft bij een ten dode opgeschreven kind. Het aardige van het recente Dawn of the Dead was nu juist dat bij een groep mensen in nood het eerder ieder voor zich is.

Wolven

Dergelijke slechte eigenschappen zijn in The Day after Tomorrow nauwelijks aan bod. Wel sluiten de Mexicanen hun grenzen voor vluchtende Amerikanen, maar dat is eerder een uit de hand gelopen grap. De enige echt spannende scène uit The Day after Tomorrow is dan ook niet toevallig die waarin de gestrande scholieren met onberekenbaar gevaar hebben te maken, in de vorm van hongerige wolven. Digitale wolven, maar ze zijn wel eng genoeg. Het is tekenend voor de hele film dat de effecten overtuigender zijn dan de acteerprestaties. Wie voor de rampen komt, heeft een leuke avond; wie zich stoort aan een slap verhaal met een vette moraal moet vooral thuisblijven.

Het Parool: “reeks fraai uitgevoerde fuifnummers (..) de film appelleert bovenal aan onze sensatiezucht”
De Volkskrant: “een lust voor het oog, ook al vallen de doden bij bosjes”
In 109 zalen