De nieuwste komedie van Woody Allen bevat weinig verrassingen, behalve dat de bejaarde Woody zich eindelijk niet meer zelf met een veel jongere actrice inlaat. Maar verder is alles vertrouwd, met twee Newyorkse neuroten in de hoofdrol: een watje (Jason Biggs) en een hysterica (Christina Ricci). @@

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

Hyperventileren

Het watje, Jerry Falk, is een beginnende schrijver waar iedereen overheen loopt, zijn vriendin Amanda voorop. Al maanden weigert ze seks met Jerry, en wanneer hij in een even romantische als radeloze bui een hotelkamer voor hun tweetjes reserveert begint ze ter plekke meteen te hyperventileren. Wat romantisch bedoeld was eindigt in het ziekenhuis, waar Jerry moet toekijken hoe een knappe dokter zijn vriendin wél uitgebreid mag bevoelen.

Paranoïde Allen

Zo’n sukkel dus, en daar weet Allen als schrijver/regisseur wel raad mee. Van zijn incompetente agent (Danny DeVito) hoeft Jerry evenmin steun te verwachten. Zelfs zijn therapeut heeft geen aandacht voor hem, zodat Jerry zijn heil zoekt bij David Dobel (Woody Allen zelf), een volkomen paranoïde schrijver die hem voortdurend slechte adviezen geeft. Zodat het alleen nog maar erger wordt voor Jerry: niet alleen trekt zijn schoonmoeder in hun krappe appartement, ze laat ook nog een piano komen. En Jerry blijft maar braaf meebuigen en ja knikken.

Dun gezaaid

Daar is na een uur de grap wel weer af en dan gaat slappe Jerry je flink tegenstaan, net als de hysterische Amanda met haar gemanipuleer. Ze lijken, met hun gezwets over oude schrijvers en bluesmuziek, steeds meer op kleine kinderen die een oude Woody Allen-film naspelen. Allen zelf is nog wel grappig, met zijn onverwachte agressieve uithalen. Maar verder zijn de grappen in deze komedie iets te dun gezaaid en ook te voorspelbaar.

Lichtgewicht komedie

In de VS stond Allens naam klein op de poster, in de hoop dat er met Jason Biggs een jonger, American Pie-publiek kon worden getrokken. Maar dat publiek heeft bij het tamme Anything Else juist niets te zoeken. Voor Woody Allen-fans (en daar schaar ik mezelf ook toe) valt er zeker te lachen, maar met de zoveelste lichtgewicht komedie op rij dwingt Allen helaas ook irritatie af.

En dat de film -na eerder uitstel- slechts in vier zalen wordt uitgebracht geeft aan dat ook de distributeur niet meer in Allen gelooft.

Het Parool: "met Anything Else is Allen weer in vorm. Niet in topvorm"
De Volkskrant: "vrijwel zonder plot meandert de film voort, met slechts sporadisch een gelukkige vondst in de dialogen"
In 4 zalen