Poëtisch allegorisch drieluik uit Iran

De Iraanse filmmaker Mohsen Makhmalbaf mag zonder terughoudendheid het geweten van de Iraanse film. Hij heeft de afgelopen jaren met zijn familiebedrijf een geheel eigen stroming op gang gebracht. Films waarin de onderdrukking van met name Iraanse vrouwen in niet mis te verstane beelden aan de kaak wordt gesteld, maar die desondanks subtiel genoeg zijn om de censuur te omzeilen.

Zelf regisseerde Makhmalbaf onder meer Gabbeh en Kandahar. Dat er ook in zijn dochter Samira een begenadigd regisseur schuilde bewezen de films The Apple en Blackboards.

Tegen de westerse ziel

Met The Day I Became a Woman levert nu ook Makhmalbafs echtgenote, Marzieh Meshkini, een bijdrage aan het familiebedrijf Makhmalbaf Film House. Haar film is een drieluik waarvan het eerste deel -het titelverhaal- al meteen door de westerse ziel snijdt. Een meisje moet op de dag van haar negende verjaardag haar hoofddoekje omruilen voor een alles bedekkende chador. Spelen met haar buurjongetje is er ook niet meer bij, al weet ze haar trieste lot nog een halve dag uit te stellen.

Het tweede deel behelst een heuse fietswedstrijd voor gesluierde vrouwen, en in deel drie stalt een vrouw -rijk geworden door een erfenis de luxe goederen die ze voorheen nooit had uit op een zonovergoten strand. De beelden zijn zoals gewoonlijk bij Iraanse films zwanger van symboliek, al is de moraal uiteraard overduidelijk.

Het ParoolDe Volkskrant