De oude Edward Bloom (Albert Finney) vertelt graag sterke verhalen. Ook op de bruiloft van zijn zoon Will (Billy Crudup) weet hij weer alle aandacht op zich gericht met zijn favoriete verhaal over de monsterlijke grote vis die de ring inslikte voor Edwards aanstaande vrouw. De bruiloftsgasten genieten, maar zoon Will ergert zich dat pa ook op de mooiste dag uit zijn leven weer de show moet stelen. Drie jaar spreken ze niet met elkaar, totdat pa op sterven ligt. Dan komt Will nog een laatste keer langs, want hij wil nog een keer proberen om de waarheid achter alle sterke verhalen te vissen. @@@@

Bekijk video: (met trailer)
Modem/ Breedband

Dat blijkt een lastige taak, want Bloom spiegelt de zaken uit gewoonte mooier voor. Dat begint met zijn geboorte, toen hij als een torpedo door de ziekenhuisgang gleed. Waar gebeurd of niet? Het levert in elk geval een leuk verhaal op. En ook de jeugd van Bloom (in jongere versie gespeeld door Ewan McGregor op zijn charmantst) is een aaneenschakeling van onwaarschijnlijke gebeurtenissen, mooie anekdotes en bizarre ontmoetingen. Zoals met de heks (Helena Bonham Carter), die vlakbij Edwards stadje woont. In haar glazen oog kan je zien hoe oud je zal worden en waar je aan zal sterven, en met die zekerheid op zak stapt Bloom opgeruimd de wijde wereld in.

Circus

Aan Tim Burton (Edward Scissorhands, Sleepy Hollow) is het wel besteed om een zonderling in een nog vreemdere wereld neer te zetten. Maar in de sterke verhalen van Bloom heeft hij de ideale kapstok gevonden voor zijn visuele hoogstandjes. Big Fish is een raamvertelling die zich het ene moment afspeelt in een circus -met Danny deVito als spreekstalmeester- en zich het volgende moment achter de Chinese linies begeeft waar soldaat Bloom de Koude Oorlog met een paar rake kung fu-trappen uitvecht. Tegenover deze fantasierijke wereld staat het fantasieloze heden, waarvan de saaie Will Bloom de representant is.

Huishoudhulpje

Zo'n saaie Piet zal Tim Burton nooit worden. Hij tovert de ene magische scène na de andere tevoorschijn, zonder dat het effectbejag wordt- van de reus tot de siamese tweeling hebben alle bizarre personages een rol in het verhaal. Zelfs referenties naar zijn eigen werk vallen op hun plaats in de vorm van een Edward Scissorhands-achtig huishoudhulpje en een Sleepy Hollow-achtig bos.Big Fish is hilarisch en ontroerend, maar voelt nooit sentimenteel aan omdat de emotie welgemeend is. Want hoe onvermijdelijk de dood van Bloom ook is, hij heeft in elk geval een rijk leven geleid -zij het aangedikt- en dat moet gevierd worden. Big Fish is een feestelijke en meeslepende ode aan die rijkdom.

Het Parool: "geweldig pleidooi voor een fantasierijk leven"
De Volkskrant: "Burton slaagt er glansrijk in de twee werelden bij elkaar te brengen. Het magistrale slot duwt feit en fictie in elkaar"
In 39 zalen