CANNES - Actrice Nicole Kidman speelt in haar nieuwe film The Paperboy een van de vuigste rollen uit haar carriere.

NU.nl sprak de actrice tijdens het filmfestival in Cannes.

De Hollywoodster kruipt in de huid van een femme fatale die eind jaren zestig een relatie onderhoudt met een ter dood veroordeelde moordenaar.

Het is een ongebruikelijk rauwe rol voor jouw doen.

"Maar dat wilde ik ook graag. Ik was de laatste persoon die werd gecast: regisseur Lee Daniels benaderde mij toen ik promotie deed voor Rabbit Hole. Ik sprong gelijk aan boord, want ik vond zijn debuut Precious fantastisch. Ik wilde mij heel graag aan hem overgeven, kijken wat hij in mij los zou maken. En het voelt ook heel ongemakkelijk om naar mijzelf te kijken in de film. Ik heb echt grenzen verlegd."

Bekijk een fragment uit The Paperboy

 

Wanneer wist je dat je jouw personage Charlotte juist had getroffen?

"Eigenlijk dankzij bepaalde bewegingen die heel eigen voor haar zijn. En door haar markante uiterlijk. We hadden weinig geld om de film te draaien, dus Lee zei op een gegeven moment: doe jij je eigen haar en make-up even? Ik ging de kleedkamer in en vond make-up om een fake tan op te smeren, en ik vond een fake haarstukje. Toen ik dat allemaal op had gedaan, keek ik in de spiegel en stuurde een foto naar Lee: is dit wat je voor ogen had? Hij sms’te direct terug: geweldig! Zo vormde ik mijn personage. En op de set ben ik nooit uit mijn personage gestapt."

Heb je ook nog gepraat met vrouwen die verliefd zijn op een gevangene?

“Ja, met een aantal, waaronder een vriendin van regisseur Lee Daniels. Ik voelde mij heel ongemakkelijk door de verhalen die ze mij vertelde. Ik werd zelfs bang voor mijn eigen personage. Maar Lee overtuigde mij dat ik toch de juiste vrouw op de juiste plek was. Daarna ben ik geen seconde meer bang geweest voor de rol.”

Je verleidt in de film je tegenspeler Zac Efron. Hoe was jullie samenwerking?

"Ik was op mijn beurt ook diep onder de indruk van de overgave waarmee Zac zich in het project stortte. Het is geen gemakkelijke film om je als acteur aan te verbinden, zeker als je nog aan het begin van een carriere staat. En het was een zware draaiperiode. Maar gelukkig was er een klik tussen Zac, Lee en mij. Bij sommige intieme scenes waren wij de enige drie mensen op de set."

Een van de vreemdste scenes voor jou is je eerste ontmoeting met je echtgenoot John Cusack, die voor moord in de gevangenis zit. Je laat hem klaarkomen door alleen maar naar hem te kijken. Was dat geen bizarre scene om te spelen?

"Vreemd genoeg niet. Want ik ben iemand die op de set bij voorkeur de hele tijd into character blijft. Ik probeer mijzelf zo min mogelijk tussen Nicole en het personage dat zij speelt te laten komen. Ik wil mijzelf niet censureren omdat Nicole de karakters en hun daden en motieven veroordeelt. Ik had vooral te maken met Zac, die een journalist speelt die verliefd op mij is, en John Cusack, die mijn echtgenoot in de gevangenis speelt. Dus zeker tegen hen bleef ik de hele tijd mijn personage Charlotte.”

Kijk je eigenlijk vaak opnames van jezelf terug?

“Nee, absoluut niet. Er is een monitor op de set, en daar kunnen wij soms ook wel beelden terug zien. Maar dat doe ik nooit. Ik kijk ook bijna nooit mijn eigen films terug, alleen soms bij premieres. De voorbereidingen doe ik voorafgaand aan de opnames, samen met de regisseur. Dan bepalen we samen welke kant ik met een rol op wil gaan. Die gesprekken met de maker zijn voor mij cruciaal voor de manier waarop ik een rol vormgeef. Maar op de set verander ik daar meestal niet zoveel meer aan. Omdat ik dan ook het grootste deel van de tijd in character ben.”

Je hebt de laatste paar jaar heel veel verschillende rollen gespeeld. Was dat een bewuste keuze?

"Het gaat erom wat ik precies zoek. En ik zoek vooral heel veel diversiteit in mijn rollen. Want dat is de reden dat ik actrice ben geworden. Ik ben op een bepaalde manier opgevoed, en ik leef nu op een bepaalde manier. En dat bepaalt mede mijn keuzes. Als kind vluchtte ik enorm in mijn eigen fantasie. En het was een openbaring toen ik er achter kwam dat je daarmee je brood kon verdienen. Volgens dat motto kies ik nog steeds mijn rollen: ik wil zoveel mogelijk verschillende dingen doen. Dat is wat mij nog steeds zo aantrekt in dit vak. Ik pin mijzelf ook veel liever niet vast op een bepaald genre, of een bepaald soort rol. En ik schaam mij er niet voor soms te falen. Niet elke keuze in het leven kan goed uitpakken."

Ben je van plan meer van dit soort independent films te blijven maken? Je lijkt je de afgelopen jaren nogal afzijdig te houden van commerciële keuzes.

"Ik geloof dat de grenzen tussen ‘commercieel’ en ‘independent’ de afgelopen jaren flink aan het vervagen zijn. Maar films als The Paperboy is wel het genre waar ik mij op dit moment goed bij voel. Het zijn vaak films die moeilijk van de grond te krijgen zijn, door het ongebruikelijke onderwerp of de eigenzinnige aanpak van de regisseur. Er moet echt gevochten worden om dit soort films te maken. Maar dat zijn wel de titels die mij op dit moment interessante rollen bieden.”

The Paperboy is naar verwachting begin 2013 in de Nederlandse bioscopen te zien.

Nicole Kidman in Cannes