Luidruchtige SF-onzin met Jet Li

Hollywood weet maar zelden goed raad met martial arts-meesters uit Hongkong. Jet Li kreeg een poot aan de grond dankzij Lethal Weapon 4, waarin hij zo'n beetje als enige het aanzien waard was. Daarna kreeg hij de kans zijn kunsten te laten zien in het redelijke Romeo Must Die en Kiss of the Dragon.

Geen topfilms, maar Li kon er tenminste flink in rondschoppen, en daar was hij ook voor aangenomen.The One is helaas weer een stap terug. En dat terwijl Li een dubbelrol heeft, als de goede agent Gabe en zijn kwade tegenhanger Yulaw. Deze is uit een parallel universum naar hem op zoek, want als hij hem overmeestert kan hij uitgroeien tot de sterkste man van het universum. Sterker nog: van het Multiversum, waar alle parallelle universums samenkomen.

Oorverdovend

U begrijpt het al, The One -Kate & Leopold for the boys- moet het niet van een logisch verhaaltje hebben, maar dat heeft een goede aktiefilm nooit in de weg gestaan. Het niet onaardige SF-uitgangspunt dient helaas slechts als kapstok voor oorverdovende schietpartijen, die opvallend genoeg niet gepaard gaan met spuitende bloedfonteinen.

Bezwaarlijker is dat al dat wapenvertoon (veel close ups van matzwart gemoffelde wapenarsenalen) de fijnere vechtkunst in de weg staat. Pas aan het slot mag Li volop zijn vuisten en voeten gebruiken, tegen zichzelf nota bene.Maar dan is alle subtiliteit allang in een mix van clichés en lawaai ten onder gegaan. En de vertraagtaktieken die ten tijde van The Matrix baanbrekend waren - de zogenaamde bullet-time- beginnen nu wel een beetje afgezaagd te worden. Zelfs de doorgaans zeer genietbare Delroy Lindo weet de film niet te redden.

The One is alleen te genieten met een bak popcorn, in een volle zaal op zaterdagavond, met het geluid vol open. Daar is niets op tegen, maar echte Jet Li-fans zullen teleurgesteld zijn. En ook van James Wong, die zo spetterend debuteerde met de orginele horrorfilm Final Destination, mocht meer verwacht worden.

Het ParoolDe Volkskrant

In 48 zalen