Romantische komedie, en dus met Meg Ryan

Meg Ryan is sinds When Harry Met Sally nog meer dan haar donkerharige concurrentes Julia Roberts en Sandra Bullock de ultieme belichaming van de romantische komedie. Een paar jaar keer heeft Ryan het lichte genre waarvoor ze is geknipt verlaten -onlangs nog met Proof of life, eerder met Courage Under Fire- maar ze keert altijd weer op het vertrouwde nest terug.

Zo ook met Kate & Leopold

Tijdscheur

Die zijn in hedendaags New York (met de Twin Towers nog intact) moeilijk te vinden, dus is het een fijn toeval dat Ryans ex-vriendje Liev Schreiber uitvinder is en via een 'tijdscheur' de negentiende eeuwse Leopold naar hedendaags Manhattan heeft getransporteerd.

Hugh Jackman speelt deze wereldvreemde verschijning met een juiste mix van verbazing en nieuwsgierigheid. Hij is leergierig genoeg om na een weekje New York behoorlijk aan de moderne verworvenheden gewend te zijn, maar ja: grapjes over electriciteit blijven ook geen film lang leuk.

Zoals de titel al doet vermoeden stuiten Kate en Leopold op elkaar, en ja hoor: ze vinden elkaar leuk. Probleem is alleen dat Leopld terug moet naar de negentiende eeuw, om het tijd-ruimte-continuüm (u weet wel) niet in de war te schoppen. Gaat carrièrevrouw Kate mee naar een tijd waar de vrouw niets in te brengen had? Wie goed had opgelet in het begin van de film zag haar al even door het negentiende eeuwse struinen -dat moet een aanwijzing zijn.

Bovenlip

Mangold trekt flink de tijd uit voor zijn romantische komedie. We leren dankzij Leopold wat bij over de betekenis van bloemen, en krijgen ruim de tijd om Meg Ryans bovenlip (wel of geen liposuctie?) eens goed te bekijken. Maar twee uur is te lang voor een dun verhaaltje met de bekende hindernissen, zelfs als er in de tijd wordt gereisd. Ryan hebben we dit kunstje al vaker (en vooral: beter) zien doen, terwijl Hugh er nog zichtbaar plezier in heeft. Maar van Mangold, die eerde het fraaie Heavy en het indrukwekkende Cop Land maakte, had ik meer diepgang of venijn verwacht.

Wie echter met Valentijnsdag twee uur lang in de bioscoop wil knuffelen, zonder door een ingewikkeld verhaal te worden afgeleid, heeft aan Kate & Leopold een goeie. Laat u trouwens niet bedotten door de juichende aanprijzing "Golden Globe winnaar!" op de poster, want die prijs betreft slechts het aftitelnummertje van Sting.

Het Parool: "gekunstelde film (..) muf (..) tragisch"

In 70 zalen