'Iedereen verklaart me voor gek'

AMSTERDAM - Regisseur Bobby Boermans (29) is in de filmwereld nog zo groen als gras en brengt vrijdag zijn eerste lange speelfilm Claustrofobia uit. Alleen online, want zo ziet hij de toekomst. ''In de wandelgangen hoor je mensen zeggen dat ze geen zak begrijpen van een online release.''

NU.nl treft de filmmaker aan in een geluidsstudio in Amsterdam Oost. Veel uren slaap heeft de jonge filmmaker niet gehad in de aanloop van de online première.

''Het voordeel van online publicatie is dat je op het laatste moment nog van alles aan kunt passen. Mijn bed heb ik de laatste tijd weinig gezien.''

Boermans is de zoon van een theatermaker. Op zijn 22e vertrok hij naar de VS, waar hij werd onderwezen door grote regisseurs als Michael Mann en Christopher Nolan.

Bekijk de trailer van Claustrofobia

Hij maakte op eigen bodem naam als maker van videoclips van grote sterren en commercials. En nu is het tijd voor zijn debuutfilm, een thriller met onder anderen Dragan Bakema, Thijs Römer en Carolien Spoor. NU.nl vroeg hem naar zijn beweegredenen voor deze film.

Horen grote films niet gewoon in de bioscoop?

''Iedereen verklaart me voor gek. In de wandelgangen hoor je mensen zeggen: ‘Online, ik snap er helemaal geen zak van. Alleen online, dat is toch weggegooid geld.’ Over vijftien jaar kijken we hier heel anders tegenaan. Hoe keken mensen in 2001 tegen NU.nl aan? Iets moois aanbieden van een goede kwaliteit wanneer de mensen het zelf willen zien, zo zie ik het.''

Het verhaal is losjes geïnspireerd op de gruwelijkheden in de kelders van Dutroux en Fritzl. Houden die engerds jou zo bezig?

''Ik vind het interessant om te zien wat depressies met mensen kunnen doen. Waartoe is de mens in staat? Je wordt als mens gevormd door je jeugd, door je omgeving. Die mensen zijn niet alleen maar slecht maar hebben ook een andere kant. Er zit een draadje bij ze los. Het zijn beesten, ze moeten de gevangenis in, maar voor hun zit er toch een soort logica achter waarom ze het doen. Ik ben er bijna zeker van dat mensen die dit soort misdaden plegen niet denken dat ze compleet gestoord zijn. Een depressie is een ziekte, je hersenen maken bepaalde stofjes niet aan. Daardoor kun je hele rare dingen gaan doen. Dat kan dramatische gevolgen hebben en dat houdt mij bezig.''

Wie heeft dit project geïnitieerd?

''Productiemaatschappij Snoooep Entertainment kwam er mee op de proppen. Dat zijn jongens die uit de reclamewereld komen. Zij zagen een clipje van Lange Frans dat ik had gemaakt. Het verhaal daarvoor speelt zich in een kelder af. Ik ben er vorig jaar voor benaderd, maar had nooit gedacht dat het ook echt door zou gaan. In januari stond opeens het geld op de rekening. Er was een deadline, aan mij de keuze of we het gingen doen. Het was heel bizar, we moesten direct gaan. Alles laten vallen en sprinten. Dat is voor mij een hele andere manier van werken. Er stond een deadline; 10 juni online. De adverteerders betalen, die hadden een datum voor de start van de campagnes. Dat ben ik wel gewend, maar dit is een langere vorm. Het werk is niet anders, een commercial is 30 seconden. De opnames duren nooit langer dan drie dagen. Dit is andere koek, maar super tof. Ik durf bijna te zeggen dat het de snelst geproduceerde film van Nederland is.''

Hoe kwam je zo snel aan je acteurs?

''We hebben een castingbureau ingeschakeld, we hebben veel actrices voorbij zien komen. De rol van de hoofdpersoon is niet makkelijk. Het meisje moest enerzijds mooi, maar ook lelijk durven zijn. Goed spelen en door merg en been durven gaan. Je komt veel actrices tegen die mooi zijn maar zichzelf niet bloot durven te geven. En andersom. Je hebt een actrice nodig waarvan je weet dat ze je op de set meer gaat geven, die zich er niet voor schaamt acht dagen aan een ketting vastgebonden te zitten. Ze had flinke striemen op haar arm maar kon toch nog met ons lachen. Zij snapte in wat voor sneltrein we zaten. Ze werd gestompt, zat onder de blauwe plekken en ging met veel plezier door.''

En Dragan Bakema?

''Dat is een hele rare acteur. Hij is geniaal maar ook ontzettend onberekenbaar. Hij doet op de set af en toe dingen die je als regisseur totaal niet verwacht. Hij probeert van elke scene meer te maken dan het is. Een ongeleid projectiel op de set.''

Thijs Römer is in deze film, net als in de vorige film die alleen online uitging –Theo van Goghs 06/05-, opnieuw degene die de zaak op wil lossen. Hoe ironisch is dat?

''Het meest grappige is dat ik zijn zus Nienke in deze film het best vond passen bij de rol van Lisa. En voor de rol van de psychiater dacht ik aan Piet Römer, maar dat zou het een bijna incestueuze bedoening worden.''

Het idee voor de film kwam uit de gezamenlijke koker van adverteerders en de regisseur. Is het voor een filmmaker niet lastig om een commerciële partij achter je te hebben die met een kritische blik over je schouder meekijkt?

''Nee. De adverteerders hebben thematisch gekozen voor een link die ze hebben met het idee voor de film. De film hoefde niet volgestouwd te worden met merken die zichtbaar moesten zijn. Ik hoefde geen ethische of artistieke lijn aan te houden. Het moest voor mezelf geloofwaardig blijven. Ik denk dat dit de toekomst is van film maken. Je hebt mensen die geld neerleggen voor een project en die willen daar iets voor terug. Het moet voor allebei goed werken. Ik had verwacht dat ik dit concept moeilijk zou vinden maar dat bleek niet zo te zijn. De mensen die het geheel financieren wilden het maakproces niet beïnvloeden.''

Ze betalen dus fors voor een project waar ze geen vinger in de pap hebben?

''Ik weet nog goed hoe we hieraan begonnen. Ze belden dat het geld op de rekening stond en dat we konden gaan draaien. Dat had ik niet verwacht; hebben ze het script wel gelezen? Dat bleken ze te hebben gedaan, ze waren erg enthousiast. Tijdens het draaien verscheen een delegatie op de set, toen bekroop me wel even een angstig gevoel. Ik dacht echt dat ze de stekker er uit gingen trekken als ze zouden zien wat we hebben gemaakt.''

claustrofobia op maat
Carolien Spoor speelt de hoofdrol

''We waren daarna boven aan het monteren en ik ging bij de lunch even polsen wat ze vonden van het materiaal. Tot mijn verbazing zaten ze gefascineerd te kijken. Ze geloofden helemaal in web3.0: de boodschap niet meer geforceerd overbrengen maar de kijker subtiel over iets na laten denken.''

Waarom bied je je eerste grote film gratis aan?

''De nieuwe generatie is zo gewend alles gratis te krijgen. Facebook, Skype, WhatsApp, NU.nl. Dan moet je na gaan denken hoe je daarin ook een verdienmodel kan maken voor films. Met advertenties probeer je een product te maken. Je moet je registreren om te kunnen kijken en krijgt daarvoor kortingen van de adverteerders. Ik ben er van overtuigd dat zo’n model een grote toekomst kan hebben.''

De subsidies van het Filmfonds hebben filmmakers dus niet meer nodig?

''Zeker wel. Die blijven hartstikke belangrijk. Er zijn veel kunstenaars die niet zonder die subsidie kunnen. Maar met die kabinet, dat zich sterk maakt voor ondernemers, moeten producenten ook naar andere mogelijkheden kijken.''

Is het voor jou geen droom dat Claustrofobia alsnog op het witte doek verschijnt?

''Natuurlijk wel. Dat zal ik ook zeker niet ontkennen. We hebben met meerdere distributeurs gesproken en die zagen er echt wel heil in. Maar het probleem waar je dan tegenaan loopt is dat zij een vinger in de pap willen hebben als het om de cast gaat. Zij komen dan met voorstellen die niet aansluiten bij hoe ik de film zie. Acteurs die ik gewoon echt niet goed vind. Er komt ook een grote rompslomp bij kijken. Je krijgt er misschien drie ton meer voor, maar je bent al snel een paar maanden verder. Die tijd had ik niet. Als je in de molen terecht komt waarin je moet gaan wachten op subsidies dan ben je zomaar jaren verder. Ik wilde gewoon voor mijn dertigste godverdomme een speelfilm maken! Los van het feit dat het misschien niet het meesterwerk is dat ik wil maken, wil ik gewoon die vingeroefeningen kunnen. Dan heb ik nog een lange tijd voor me om te perfectioneren.''

Wat is je ideaalbeeld, hoe moet een film in jouw ogen tot stand komen?

''Een combinatie maken met omroepgeld, privaatgeld, adverteerders en een stukje Filmfonds. Die partij kan momenteel per jaar maar tien of vijftien films financieren omdat een film al snel acht ton nodig heeft, dan is het op. Maar als je andere wegen bewandelt en van het Filmfonds veel minder nodig hebt dan kun je meer films maken. In de Verenigde Staten begrijpen ze dat al veel beter, via Netflix bijvoorbeeld. Nu zij waarschijnlijk deze kant op komen staan we hier voor een interessante ontwikkeling.''

Claustrofobia is donderdagavond in Panama (Amsterdam) in première te gaan en sinds vrijdag online te bekijken op http://www.claustrofobia.nl.

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie