Salma Hayek valt op in Cannes

CANNES - Elke regisseur, acteur of producent wil opvallen op het Filmfestival van Cannes. En dat kan best lastig zijn tussen al die duizenden anderen die óók hun nieuwste titels onder de aandacht proberen te brengen.

Studio Dreamworks heeft traditioneel met een filofax vol grote namen en een copieuze lunch twee ijzersterke troeven in handen.

En dus verdrongen zich woensdagochtend honderden journalisten en fotografen op de boulevard om een glimp op te vangen van Antonio Banderas en Salma Hayek die Puss in Boots, de langverwachte spin-off van de vierdelige Shrek-reeks kwamen promoten.

De ‘stunt’ zelf stelde overigens niet veel voor - Antonio en Salma klommen manisch zwaaiend in twee tien meter hoge laarzen.

Vruchtbaar

Maar de even gezonde als smakelijke maaltijd overtuigde op alle fronten, de persconferentie was erg vruchtbaar (want Antonio en Salma zijn allebei professionals die beseffen dat ze meer ruimte in media krijgen als ze leuke uitspraken doen) en het kwartier materiaal van de film dat we te zien kregen, oogt veelbelovend.

De scenes uit de vrolijke voorgeschiedenis van Puss voelen onverwacht fris en geïnspireerd aan, al blijft de grote vraag of alle poezengrappen een spanningsboog van anderhalf uur rechtvaardigen.

Carla Bruni

Ook anderhalf uur exact is openingsfilm Midnight in Paris van Woody Allen, een charmant niemendalletje over een twijfelende schrijver (Owen Wilson) die tijdens zijn relatieproblemen met zijn verloofde (Rachel McAdams) spontaan een aantal artistieke idolen uit andere tijden ontmoet. De bijrol van presidentsmoeke Carla Bruni als museumgids bestaat uit drie scenes waarin ze haar uiterste doet vooral niet rechtstreeks in de camera te kijken.

Kwade tongen stellen hardnekkig dat meerdere scenes met mevrouw Sarkozy op de montagevloer zouden zijn beland. Maar dat weersprak Woody Allen op de persconferentie in alle toonaarden.

De 75-jarige alleskunner bewees ook weer de koning van de relativering te zijn toen hij bekende nooit naar andere tijden te verlangen omdat “het een valstrik van de menselijke psyche is te denken dat het leven in andere tijden daadwerkelijk leuker zou kunnen zijn”.

Naargeestig

De eerste competitiefilm van dit festival, Sleeping Beauty, bleek een even naargeestig als zielloos verhaal over een jong meisje dat haar lichaam leent aan oude rijke mannen die terwijl zij zichzelf laat drogeren (zodat ze in een soort comateuze slaap belandt) alles met haar mogen doen wat God verboden heeft.

Na de slotscene klonk er een ijzige stilte in de zaal, wat eigenlijk nog dodelijker is dan massaal boe-geroep. Hoogtepunt van de avond: een jolige collega die tijdens het eten met een lege garnalenhuls The Shrimp opvoerde, een bijzonder geslaagde parodie op het Mel Gibson-vraagt-verzoening-handpopdrama The Beaver dat later deze week te zien is.

Robbert Blokland-Wijchers is filmjournalist en houdt voor NU.nl een dagboek bij op het filmfestival in Cannes.

Lees alles over het festival op onze special

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie