Romantische kerstkomedie, tevens het regiedebuut van de scenarioschrijver van Four Weddings and a Funeral, Notting Hill en Bridget Jones' Diary. Geestig, maar overvol en overdadig. @@@

Bekijk trailer:
Modem / Breedband

In de fantasie van Richard Curtis is Hugh Grant premier van Engeland. Dat premier Grant al op zijn eerste dag straalverliefd wordt op het mollige theemeisje Natalie maakt hem meteen zo menselijk dat je zijn politieke aspiraties voor lief neemt. Maar Hugh Grant -de mannelijke hoofdrolspeler in de drie vorige films van Curtis- is slechts één van de tientallen naar liefde hunkerende Britten dat in Love Actually ronddoolt.

Wulps & muizig

Zo is daar Grants zus Karen (Emma Thompson), die een huwelijkscrisis tegemoet lijkt te gaan. Haar man Harry (Alan Rickman) dreigt namelijk te bezwijken voor de charmes van zijn wulpse secretaresse Mia (Heike Makatsch). Op Harry's kantoor werkt ook nog de muizige Sarah (Laura Linney), die stiekem verliefd is op de bloedmooie Karl (Rodrigo Santoro). Hoewel, stiekem: het hele kantoor wacht tot ze er eens werk van maakt.

Wedding & Funeral

Voorts is er nog een Wedding, waarop de prachtige Keira Knightley als bruid schittert. 'Best man' Mark (Andrew Lincoln) heeft alleen oog voor haar, ook al is zijn beste vriend de bruidegom. Daarnaast is er een Funeral, en wel van de vrouw van Liam Neeson, toch al geen lachebekje. Zijn zoontje tobt intussen met andere zielepijnen: hij is smoorverliefd op een meisje in zijn klas.

Dan is er ook nog het verhaal van Jamie (Colin Firth), wiens vrouw hem bedriegt met zijn broer. Hij neemt de wijk naar zijn huisje in Frankrijk. Daar krijgt hij een charmante Portugese huishoudster, maar hun onderlinge taalproblemen vormen een flinke hindernis. Een vrolijker vluchteling is Colin (Kris Marshall), die dankzij zijn Britse tongval juist meer succes hoopt te hebben bij Amerikaanse meisjes.

Popster & naaktmodellen

En dan zou ik bijna nog de hilarische Bill Nighy vergeten, die de show steelt als de heerlijk verlopen doch goudeerlijke popster Billy Mack, zanger van het ergste kerstnummer van deze eeuw. Genoeg, zegt u? Daarmee zijn we er nog steeds niet: er lopen ook nog twee verlegen naaktmodellen rond in Love Actually.

En dat is een beetje overvol, zelfs voor een film van dik twee uur die de diverse verhaallijnen aardig in elkaar weet te vlechten. Met sommige personages zal de toeschouwer meer hebben dan met anderen, wat altijd het probleem is met ensemble-films als Magnolia en Short Cuts.

Geestig & gênant & zoet

Dat Magnolia-niveau haalt Love Actually niet, al was dat vast ook nooit de bedoeling van Curtis. Hij wilde de ultieme romantische kerstkomedie maken, en daar is hij redelijk in geslaagd. Het is wel aan Curtis toevertrouwd om geestige dialogen of gênante situaties neer te zetten. Maar de combinatie van liefde & geluk & kerst wordt wel érg zoet aan het eind, hoewel niet eens elk verhaal een happy end heeft. Rond de feestdagen zorgt de onbeschaamde feelgood-film ongetwijfeld voor een goed humeur. Maar na de kerst valt Love Actually vast net zo zwaar op de maag als een oudbakken en mierzoete banketstaaf.

Het Parool: "alleen de kersthit blijft hangen (..) de film is na de aftiteling praktisch vergeten"
De Volkskrant: "suikerzoete exploitatie (..) het behaagzieke Love Actually weet niets meer dan onverschilligheid op te roepen"
In 108 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm