De Leugen benadert politici met empathie

AMSTERDAM - Regisseur Robert Oey maakte de muzikale documentaire De Leugen, over de affaire rond het Nederlanderschap van Ayaan Hirsi Ali in 2006. Met zijn empathische benadering wil hij de politiek laten zien als een tragedie.

In mei 2006 meldde VARA-programma Zembla dat Ayaan Hirsi Ali had gelogen over haar achtergrond bij haar asielaanvraag in 1992. Toenmalig minister van Vreemdelingenzaken en Integratie Verdonk stelde vast dat Hirsi Ali het Nederlanderschap onrechtmatig had verkregen. Een rel was geboren, die eindigde in het vertrek van Hirsi Ali als Kamerlid.

De film, die bijzonder is omdat de hoofdpersonen in de film ook zingen, legt aan de hand van een reconstructie de motieven van de betrokkenen bloot.

"Als Bush aftreedt en nog maar met één been buiten het Witte Huis staat, is zijn personeel al bereid om in willekeurige documentaires uit te leggen dat het allemaal fout zat. Die behoefte om rekenschap af te leggen, zie je in Nederland bijna niet. De politici in mijn film doen het wel."

Wat wilde u precies laten zien?

"Wij kijken vrij weinig empathisch naar politiek, terwijl men dat men name in Angelsaksische landen als Engeland en Amerika - waar veel voorbeelden zijn van politieke films - wel doet. Daar ziet men politiek veel meer als een tragedie."

"Dat gebeurt in Nederland nooit. Als je in Nederland een politicus verbeeldt, is hij of zij eerder onderwerp van farce of komedie. Ik heb wel degelijk gepoogd om naar iedereen van het hele politieke spectrum empathisch te kijken. Er is niemand afgeserveerd."

Moeten we minder hard zijn voor politici?

"Het is veel complexer. Dat zie je nu aan de manier waarop er met Blair wordt afgerekend in Engeland. Hij is een politicus die bij zijn mening blijft ten aanzien van de inval van Irak. Hij wordt beschimpt en uitgescholden, maar toch blijft men met empathie naar hem kijken, zoals in de film The Queen, waarin zijn relatie met de Engelse koningin wordt beschreven."

"Ik vind wel dat je kwaad mag worden op een Tony Blair die weigert toe te geven dat hij te snel heeft gehandeld bij de inval in Irak. Maar als je ook met empathie naar de politicus en zijn beweegredenen kijkt, wordt je beeld vollediger."

U was dus niet op zoek naar de waarheid?

"Er zit geen journalistiek motivatie achter mijn film. Het enige dat ik wil is dat de politiek in Nederland serieus wordt genomen, en dat je met inzicht naar de politiek gaat kijken."

"Nog mooier zou zijn omdat allemaal weg te laten, maar wel empathisch te kijken en daar een film, speelfilm of televisieserie van te maken. En daar is het woord tragedie goed gekozen. Het gaat precies om dat woordje waar we weinig ervaring in hebben. Het zijn nooit tragedies; het is altijd komedie."

Hebben we te weinig begrip voor politici?

"Er wordt met veel minachting naar de politiek gekeken: als een politicus spreekt is hij of zij maar één van de zestien miljoen. Dat is natuurlijk een enorme misvatting. Een politicus handelt niet alleen uit ijdelheid - en zeker niet om zakken te vullen, want dan moet je echt ergens anders gaan werken. Ze proberen hun idealen in de praktijk te brengen. Wij hebben daar eigenlijk geen fatsoenlijk beeld meer van. Dat is volledig verdraaid."

De Leugen gaat dit weekeinde in première op het Nederlands Film Festival in Utrecht.

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie