Amusante komedie rond een meesterlijk uitgangspunt: de illusie van de Oostduitse heilstaat wordt in één slaapkamer in stand gehouden. De grap duurt alleen nét iets te lang. @@@@

Ostalgie

Het is deze week veertien jaar geleden dat de Berlijnse Muur viel, maar het lijkt alweer veel langer terug. Ook in Duitsland zelf, want daar verdwenen de overblijfselen van de Oostduitse heilstaat al net zo snel uit het straatbeeld als de resten van de Muur zelf. Met als gevolg dat er nu een hele retro-beweging is ontstaan, toepasselijk 'Ostalgie' gedoopt. En het Duitse bioscoopsucces Good Bye Lenin! verscheen precies op het goede moment.

Vopo's

De film begint vlak voor de val van de Muur, wanneer de Koude Oorlog nog in alle hevigheid wordt gevoerd. De 21-jarige Alex (Daniel Brühl) doet mee aan de protesten tegen het DDR-regime, terwijl zijn moeder nog blind in de Oostduitse heilstaat gelooft. Wanneer zij toevallig ziet hoe Alex door Vopo's wordt gearresteerd na een protestactie, stort zij in elkaar. Pas na acht maanden ontwaakt ze weer uit haar coma. En in die zomer van 1990 is er van haar heilstaat weinig meer over.

WK 1990

Alex durft zijn moeder de waarheid niet te vertellen, uit angst dat ze dat bericht niet zou overleven. Hij houdt liever de illusie van de Oostduitse heilstaat vol, met behulp van oude potjes augurken en stichtelijk Oostduits gezang van communistsche jongeren. Hij deinst er zelfs niet voor terug journaalbeelden te vervalsen, waarmee hij zich van dezelfde praktijken bedient als het verdreven regime. Het levert hilarische taferelen op wanneer hij met een handige vriend een DDR-journaal in elkaar flanst. Ondertussen gaat het WK 1990 aan Alex voorbij, omdat hij het te druk heeft met zij persoonlijke geschiedvervalsing.

Amélie

Good Bye Lenin! is een heerlijke feelgood-movie die met gemak het Duitse antwoord op Amélie genoemd zou kunnen worden, mede dankzij de sfeerverhogende muziek van Amélie's Yann Tiersen. Ook in Amélie werd een vergelijkbaar uitgangspunt (de werkelijkheid manipuleren om iemand gelukkig te maken) een film lamg opgerekt. Bij haar Duitse broertje Alex is de rek er na anderhalf uur helaas uit wel. Becker weet nog wel een bevredigend einde te vinden, maar had daar best een half uur eerder mee mogen komen. Dat neemt niet weg dat Good Bye Lenin! een zeer geslaagde komedie is, die ook hier een groot publiek verdient.

Het Parool: "geestig en aangrijpend"
De Volkskrant: "de ideale balans tussen humor, melancholie en drama"
In 18 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm