Aardige familiefilm over een jongetje (Haley Joel Osment) dat bij zijn excentrieke ooms (Michael Caine en Robert Duvall) gaat logeren. @@@

Bekijk FilmFlits (trailer):Modem / Breedband

Osment

Afgelopen weekend was The Sixth Sense weer eens op tv, de thriller waarmee de jonge Haley Joel Osment een verpletterende indruk maakte. Zo subtiel als hij in die film was, zo overdreven acteert hij in Secondhand Lions: wanneer er verbazing van hem wordt gevergd zet hij zijn grote ogen wijdopen. Maar dat kan ook de schuld zijn van de regisseur.

Texas

Erg veel maakt het niet uit, want Secondhand Lions is een familiefilm die niet door grote gebaren wordt geschaad. Het uitgansgpunt is niet toevallig cartoonesk, want het betreft de jeugdherinneringen van een striptekenaar. Ergens in de jaren vijftig werd deze veertienjarige Walter tegen zijn zin door zijn moeder gedropt bij zijn ooms in Texas. Ma ging haar geluk beproeven in Las Vegas, en gaf haar zoon de opdracht uit te vissen waar zij ooms hun geld bewaarden. Want het gerucht gaat dat de twee excentrieke brompotten stinkend rijk zijn.

Pottenkijkers

De stugge oom Hub (Robert Duvall) en de iets minder stugge oom Garth (Michael Caine) zitten er op hun beurt niet op te wachten te babysitten op een pottenkijker. Van pottenkijkers moeten deze knorrepotten sowieso weinig hebben: die schieten ze zonder pardon van hun erf.

Maar uiteraard wennen neef en ooms langzaam aan elkaar. Zeker wanneer Garth uitgebreid verhaalt over de avonturen die Hub vroeger heeft meegemaakt. Of ze waar zijn of verzonnen blijft lang onduidelijk, maar ze worden wel smakelijk en kleurrijk in beeld gebracht.

Aardig

Secondhand Lions is een gezellige familiefilm, net zo onschuldig als de leeuw uit de titel. Die schaffen de (inderdaad stinkend rijke) ooms uit pure verveling aan, om op te jagen. Zelf zijn ze natuurlijk ook een soort tweedehands leeuwen, in hun jagersoutfit. Het is allemaal reuze braaf, ook een confrontatie met nozems levert uiteindelijk alleen wijze levenslessen op. Maar het is aanstekelijk genoeg geacteerd- op Osment na dan- en levert een hele aardige kerstfilm op voor het hele gezin.

Het Parool: "klef en zoetsappig (en) soms onverdraaglijk braaf"
De Volkskrant: "sympathiek (..) ongegeneerd goedgehumeurd"
In 12 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm