Dag 5 in Cannes: Mannen domineren filmfestival

Dat mannen dominant kunnen zijn, is geen nieuws. Maar dat mannen ook in Cannes domineren, is toch een constatering die velen een beetje verbaast.

Leek de emancipatie vorige jaar eindelijk een flinke inhaalslag te maken met vier competitiefilms van vrouwen én een vrouwelijke juryvoorzitter, dit jaar zit er geen enkele regisseuse tussen de achttien Gouden Palmkandidaten.

Festivaldirecteur Thierry Frémaux haastte zich om te zeggen dat ook slechts tien procent van de 1600 ingezonden titels van een vrouw kwamen, maar toch.

En laten we eerlijk zijn: zijn de zwarte of (openlijk) homoseksuele filmmakers ook niet schromelijk ondervertegenwoordigd? Alhoewel dat laatste dit jaar wordt gecompenseerd door het uitreiken van de eerste Roze Palm, een ludieke prijs voor de titel in Cannes die op een positieve manier seksuele diversiteit onder de aandacht weet te brengen.

Identiteitsproblemen

Ook in de films zelf domineren voorlopig mannen die met identiteitsproblemen worstelen. Robin Hood worstelt met een vadercomplex, in Tournee van Mathieu Amalric poogt een manager in midlifecrisis weer contact te krijgen met zijn zoons, in Chongqing Blues probeert een vader na de dood van zijn zoon diens leven te reconstrueren.

En volgende week staan ons nog twee soortgelijke titels te wachten met het Hongaarse Tender Son - over een jonge man die aan het moorden slaat op zoek naar zijn absente vader - en Biutiful van Alejandro Gonalez Inarritu, over een onderwereldbaas die alles in het werk moet stellen om zijn zoons te beschermen.

Mannenwereld

Ook vrijdag stond in Cannes een uitgesproken mannenwereld centraal, namelijk de financiële sector die het geslaagde Wall Street 2 onder de loep neemt. In het onderhoudende, maar wat overvolle vervolg lijkt geldwolf Gordon Gekko (Michael Douglas) een ander mens te zijn geworden. Dit tot grote verbazing van zijn dochter Winnie (Carey Mulligan) en haar er op los speculerende verloofde Jacob (Shia LaBoeuf).

Of Wall Street 2 de tijdgeest net zo knap heeft weten te vatten als zijn voorganger, is vermoedelijk pas over een paar jaar te beoordelen. Maar voorlopig is Money Never Talks de meest energieke film die Cannes de afgelopen dagen heeft opgeleverd. Er valt zat te lachen, we komen te weten hoe het is afgelopen met Bud Fox (Charlie Sheen) én we leren dat Nederland met de bizarre ‘tulpenmanie’ in de Gouden Eeuw verantwoordelijk was voor de eerste loze speculatiegolf in de geschiedenis.

Einstein

De mooiste quote uit de film komt overigens niet van de scriptschrijvers, maar van Albert Einstein: ‘Insanity is doing the same things over and over again and expecting different results’.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie