Intolerable Cruelty - Joel Coen

De Coen Brothers wisselen ingetogen films (The Man Who Wasn't There, Fargo) af met hysterische komedies (O Brother, Where Art Thou, The Big Lebowski). Hun nieuwste film, Intolerable Cruelty, valt in de laatste categorie. @@@@

Zwembad

Dat blijkt al meteen uit de hilarische proloog, waarin Hollywood-producer Donovan Donaly (Geoffrey Rush met een fout staartje) bij thuiskomst zijn vrouw bíjna betrapt met een zwembadschoonmaker. Even lijkt ze zich uit de gênante situatie te kunnen redden, tot Donaly zich bedenkt dat ze niet eens een zwembad hebben. Bij de ruzie die daarop volgt krijgt Donaly een tv-award in zijn achterwerk geprikt. Hysterisch lachend maakt hij er foto's van- de echtscheidingszaak lijkt bij voorbaat beklonken, en zo goed als zeker in zijn voordeel.

Maar dan heeft Donaly buiten Miles Massey (George Clooney) gerekend. Deze briljante gladde advocaat heeft zich gespecialiseerd in echtscheidingszaken, met name de clausule 'huwelijkse voorwaarden'. De Massey-prenup is een begrip in juridische kringen en ook Donaly krijgt ermee te maken: zijn vrouw wordt in het gelijk gesteld en krijgt alles, Donaly blijft failliet achter.

Bedelstaf

Dezelfde listige procedure stelt een al even overspelige echtgenoot in het gelijk. Deze oudere heer, Rex Rexroth, wordt op heterdaad betrapt door een hilarisch overijverige privé-detective met een videocamera (Cedric the Entertainer). Aangezien ook deze schuinsmarcheerder de diensten van Miles Massey inroept staat de uitslag van de rechtszaak bij voorbaat vast. Maar er is een complicatie: mevrouw Marylin Rexroth, gespeeld door Catherine Zeta-Jones.

De onkreukbare Massey valt als een blok voor de bedrogen echtgenote Marylin. Wat hem er overigens niet van weerhoudt haar middels de rechtszaak aan de bedelstaf te brengen. Maar Marylin lijkt ook te vallen voor de charmes van Massey. Is haar belangstelling oprecht, of wil ze alleen maar wraak nemen? Of zijn beide motieven in het spel?

Man zonder darmen

Intolerable Cruelty is een zogenaamde 'screwball comedy', de scherpere variant van de romantische komedie, die in de jaren veertig aan de lopende band werd gemaakt. Vlotte dialogen en twee aantrekkelijke hoofdpersonen -doorgaans een man en een vrouw- vormden de hoofdingrediënten van deze komedies. Joel en Ethan Coen blijven het genre trouw en voegen hedendaagse elementen toe, zoals een man zonder darmen en een heerlijk zieke grap met een astmatische huurmoordenaar. Het luchtige en kluchtige Intolerable Cruelty haalt niet het niveau van Fargo of The Big Lebowski, maar ook een minder uitgebalanceerde Coen Brothers-film is nog altijd een garantie voor een smakelijke avondje uit.

Het Parool: "Clooney is geweldig op dreef (...) Coen-lite"
De Volkskrant: "persiflage op het formulewerk van romantische komedie"
In 51 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie