David Zucker maakte ooit deel uit van het legendarische driemanschap Zucker/Abrahams/Zucker, het prettig geschifte trio achter Airplane! en de Naked Gun-serie. Hun beproefde komedie-formule: zoveel mogelijk grappen afvuren, dan maakt het ook niet uit als er een paar doel missen. Zoals in My Boss's Daughter. @@

Bekijk video:
Modem/ Breedband

Slapjanus

Het uitgangspunt van My Boss's Daughter is al even beproefd. Een slapjanus waar iedereen overheen loopt (gespeeld door poster-boy Ashton Kutcher, dat dan weer wel) is stiekem verliefd op de dochter (Tara Reid) van zijn baas. Groot is zijn verbazing -en nog groter zijn opwinding- als ze hem bij haar en haar vader thuis uitnodigt.

Maar natuurlijk gebruikt ook zij hem: ze heeft iemand nodig om op het huis te passen terwijl zij met haar vriendje uitgaat. En thuis is Kutchers baas (Terence Stamp) zo mogelijk nog strenger. Als er ook maar iets in het huis sneuvelt of wordt bezoedelt, wordt hij niet alleen ontslagen, maar neergeschoten.

Territorium

Waarmee we binnen een half uur met een klassiek gegeven zitten: de loser van het verhaal wordt niet alleen gedumpt voor hij kan uitgaan, hij staat bovendien voor de onmogelijke (en uitaard onwaarschijnlijke) taak op een huis te passen vol onbetaalbaar antiek en met een verknipte uil. Uiteraard dient zich al snel de eerste ongenode gast aan, in de gedaante van een ontslagen werkneemster, die ten onrechte Kutcher haar ontslag verwijt. Later blijkt er nog een schimmige broer in het huis rond te dolen en belt er een psychopaat (Michael Madsen op de automatische piloot) aan, voor een al even schimmige coke-deal. Dat deze crimineel de afwijking heeft zijn territorium letterlijk af te bakenen, is al snel slechts een van Kutchers problemen.

Vrolijke onzin

My Boss's Daughter moet het hebben van op elkaar gestapelde grappen en steeds absurdere verwikkelingen. Veel grappen missen doel, maar ik heb me er toch mee vermaakt, aangezien Zucker medogenlozer te werk gaat dan de makers van de recente American Pie. Die lieten Kutchers Dude Where's My Car?-maatje Seann William Scott weliswaar hondenpoep eten en een oma bevredigen, maar voor de rest overheerste de verlammende braafheid van gezinsgeluk. Daar heeft Zucker geen last van, al heeft hij uiteraard leukere films gemaakt. Maar wie in een goede bui is zal zich met deze vrolijke onzin wel vermaken. Op eigen risico dus.

Het Parool: "de vermeende komedie moet op papier al een doodgeboren kindje zijn geweest"
De Volkskrant: "Zucker blijft nog altijd inventief genoeg om zijn eigen films volledig te laten ontsporen"
In 60 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm