De tweede verfilming van een boek van Ronald Giphart ging met nog meer publiciteit gepaard dan de eerste, Ik Ook Van Jou. Werd die film twee jaar terug de grond in geboord, Phileine Zegt Sorry werd vooraf de hemel in geprezen- met name door Giphart zelf. @@@

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

Gouden Kalveren

Dat is ook weer overdreven, zoals ook het met terugwerkende kracht verder neersabelen van Ik Ook Van Jou geforceerd aandoet. En ook met negen Gouden Kalf-nominaties was Phileine wat overbedeeld, wat weer bleek uit de uiteindelijke oogst: vier Kalveren.

Dat neemt niet weg dat Phileine zonder probleem de krap 150.000 bezoekers van de eerste Giphart-film zal overtreffen, zo niet verdubbelen. En dat is Phileine Zegt Sorry gegund, want het is een veel betere en vooral inventievere film.

Postmodern

Robert Jan Westdijk (ZUSJE, Siberia) weet de springerige sfeer van Gipharts zedenschets knap te vertalen in visuele variaties op Gipharts verbale terzijdes. Zo richt Phileine (Kim van Kooten) zich regelmatig tot de toeschouwer om commentaar te leveren op de gebeurtenissen. Ook duikt de schrijver zelf even op in een door Phileine aangekondigde 'mededeling van onze sponsor'. Je zou het postmodern willen noemen, als dat niet zo gedateerd klonk.

Dutch bitch

Het realisme wordt verder op geestige aan de kant gezet wanneer Phileine en haar Max (Michiel Huisman) 'regen en wind maken' in een fraai verbeelde vrijscène. Phileine is op dat moment dankzij de creditcard van moeder (een heerlijke sletterige Liz Snoyink) haar vriendje Max in New York achterna gereisd. Daar wacht haar niet de warme ontvangst waarop ze had gehoopt, maar een Max die het druk heeft met acteren en intieme scènes repeteert met zijn tegenspeelster. De jaloerse Phileine wordt opgevangen door de minstens even vileine Gulpje (Hadewych Minis). Argwanender tegenover de 'Dutch bitch' staat Jules (een onherkenbare maar daarom erg grappige Roeland Fernhout).

Anti-climax

Phileine Zegt Sorry verliest halverwege aan zeggingskracht. Dat ligt niet aan Westdijk, want wanneer hij Utrecht na een visuele wervelstorm verruilt voor Manhattan - zie de Domtoren in het Chrysler Building veranderen! - dwingt hij zo mogelijk nog meer bewondering af. Zeker wanneer je beseft dat hij slechts een week in New York heeft gefilmd, al werden de meeste interieursshots uiteraard in Nederland opgenomen. Maar wat de ontroerende climax zou moeten zijn - vervat in de titel - liet mij volkomen koud. Phileine zegt eindelijk een keer sorry - so what? Maar dat effect had het slot van het boek ook op mij, dus is ook in dit opzicht het boek prima verfilmd.

Sorry

Dat Phileine's "sorry!" geen indruk maakt komt wellicht ook omdat Kim van Kooten gewoon te aardig is voor de rol van bitchy Phileine. In de film wordt ze qua krengerigheid links en rechts ingehaald door Gulpje en Lala (Tara Elders). Die blijken gehaaider en gewetenlozer in het gebruiken van mannen. Van hen zou een schuldbekentenis indruk hebben gemaakt, bij Kim geloof je de hele film al dat ze niet zo slecht kan zijn. Kim kreeg weliswaar een Gouden Kalf voor haar rol, en de wijze waarop ze de lastige lappen tekst uit haar mond weet te krijgen dwingt bewondering af. Maar ik geloofde haar helaas niet als vileine Phileine. Sorry!

Het Parool: "scènes die het aanzien meer dan waard zijn, maar merkwaardig gevoelsarm overkomen"
De Volkskrant: "visuele bravoure (maar het) scenario biedt geen ruimte voor ontroering of tederheid"
In 77 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm