Tien onbekenden overnachten onder stormachtige omstandigheden noodgedwongen in een naargeestig motel. Zo begint menige thriller of horrorfilm, en de thriller Identity volgt dat patroon. Zeker wanneer er doden vallen, op raadselachtige wijze. Wie is de dader? @@

Tien Kleine Negertjes

Een tweede vraag zou moeten zijn: is de dader wel onder die tien? Het aantal verdachten neemt gelukkig af naarmate er meer doden vallen, bij deze variant op de bekende Tien Kleine Negertjes. Het is een fraai zootje bij elkaar: een rechercheur (Ray Liotta), die een moordenaar transporteert; een ex-politie-agent (John Cusack) die nu als limousine-chauffeur werkt voor een omlaag gevallen actrice (Rebecca DeMorney, met enige zelfspot). En verder een callgirl (Amanda Peet), een gezin waarvan de moeder in de regen is aangereden, plus een niet al te slim pas getrouwd stelletje. En laat ik de hypernerveuze motel-eigenaar vooral niet vergeten.

Cluedo

Identity moet het vooral hebben van de schichtige sfeer, die volop aanwezig is: de regen valt met bakken uit de hemel en bliksems zorgen voor momenten waarop niemand meer weet wat hij ziet. Mangold (Copland) verlangt dat de toeschouwer met hem meepuzzelt, als in een spelletje Cluedo. Het is alleen jammer dat Mangold aan het eind vals speelt, door het tafelkleed onder het Cleudo-bord weg te trekken. Want de afwikkeling verloopt niet volgens de regels van de whodunnit.

Trailer

De distributeur noemt Identity vanwege de verrassende wending een hersenkraker die zich kan meten met Seven en The Usual Suspects. Maar bij die films voelde ik me niet bekocht; bij Identity wel, aangezien de 'oplossing' uit de lucht komt vallen en uitermate vergezocht is. Bovendien geeft diezelfde distributeur in de trailer van Identity een belangrijke aanwijzing gewoon weg, wat de film een stuk minder spannend maakt voor wie juist door die trailer is gelokt.

Identity zit vakkundig en vermakelijk in elkaar en wordt lekker vet gespeeld door prima acteurs. Maar een goede opbouw vraagt om een afronding die klopt. Vandaar: twee sterren, want op eigen risico- zeg niet dat ik u niet heb gewaarschuwd als u zich ook beetgenomen voelt aan het eind.

Het Parool: "pretentieuze, ongeloofwaardige film, die zichzelf lelijk in de staart bijt"
De Volkskrant: "het verhaal voert veel te ver om geloofwaardig en daarmee echt spannend te zijn"
In 28 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm