Eerder dit jaar maakte Todd Haynes met Far From Heaven een ode aan jaren vijftig melodrama's zonder vette knipoog. Down With Love is juist één grote knipoog, naar de zedenkomedies van de jaren vijftig en zestig. @@@

Schalks

De Doris Day en Rock Hudson van Down With Love zijn Renée Zellweger en Ewan McGregor. Zij spelen het vertrouwde spel van aantrekken en afstoten, maar alles in het nette, want dat hoort bij het kuise genre. Schalkse grappen en felgekleurde decors zijn belangrijker dan plotontwikkeling of logica, en ook dat is in stijl.

Astronaut

René is de vrijgevochten Barbara Novak, schrijfster va de bestseller Down With Love. Als een voorloopster van Sex and the City's Carrie Bradshaw heeft ze de liefde afgezworen en leeft ze slechts voor vluchtige lichamelijke contacten.
Playboy Catcher Block (Ewan) wil graag het tegendeel bewijzen en vermomt zich -met alleen een bril- als astronaut die keer op keer sex afwijst na een date. Tot grote frustratie van Barbara, en vermaak van Catcher, en diens kompaan Peter MacMannus (Frasier's David Hyde Pierce).

Videoclip

Down With Love weet de sfeer van zedenkomedies als Pillow Talk goed te treffen en Zellweger (musicalster sinds Chicago) en McGregor (idem sinds Moulin Rouge) genieten duidelijk van hun eigen overacting. Maar alle kleurige decors en geestige knipogen breken de film uiteindelijk op, omdat het inhoudsloos uiterlijk vertoon blijft. Een parodie op de jaren zestig-komedies is alleen leuk voor de duur van een videoclip, als je er niet meer uithaalt. En dat doet (videoclipmaker) Peyton Reed niet.

(trivia-feitje voor 24-fans: werd de rol van tuinman in Far From Heaven gespeeld door de president uit 24, Dennis Haysbert, in Down with Love duikt zijn voornaamste adviseur Mike Novick op, als privé-detective)

Het Parool: "zelfingenomen film (..) blijft steken in melige camp"
De Volkskrant: "oogt prettig, maar blijft mat en onbeduidend"
In 18 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm