Vorige week was de originele Italian Job -met Michael Caine- weer eens op televisie. Hoewel ook die film uit 1969 rond een klus in Italië draait én er Mini Coopers worden gebruikt bij een goudstavenroof houden de vergelijkingen tussen beide versies daarmee zo'n beetje op. Of het zou moeten zijn dat zowel het origineel als de remake zeer amusant zijn, ook al verlopen de verhalen volkomen verschillend. @@@@

Smakelijke kraakfilm met Mark Wahlberg, Edward Norton, Charlize Theron én drie supersnelle Mini Coopers.

Rat

In de nieuwe Italian Job vindt de Italiaanse klus uit de titel meteen aan het begin plaats, en wel in Venetië. Daar weet een team brandkastkrakers op ingenieuze wijze een kluis te stelen en weg te komen via de vele kanalen die de stad telt.

Maar bij elke geslaagde kraak hoort een verrader, en die heeft het hechte team helaas ook onder zijn gelederen. De rat blijkt Edward Norton, die zich van Mark Wahlberg ontdoet en oudgediende Donald Sutherland ijskoud neerschiet.

Wraak

Verraad roept om wraak, en die blijft dan ook niet uit. Daarvoor verplaatst het verhaal zich naar Los Angeles, waar Norton met de buit en een nieuwe identiteit is neergestreken. Om Norton terug te pakken roept Wahlberg de hulp in van Charlize Theron, de dochter van Sutherland die in haar vaders voetsporen is getreden en ook het dievenpad is opgegaan. Maar wat haar behalve een gezonde wraaklust ook zeer bruikbaar maakt is dat Norton haar niet kent. En dat biedt voordelen, al wordt de zaak gecompliceerder wanneer Norton erg van Theron gecharmeerd blijkt.

Tegenzin

The Italian Job is een film die Edward Norton met tegenzin heeft gemaakt, omdat hij er contractueel toe verplicht was. Hij stuurde zelfs een gloednieuwe Mini terug die de studio als kadootje bij hem afleverde voor de opnames begonnen.

Omgekeerd heeft Mark Wahlberg verkondigd dat dit zijn beste werk tot nu toe was. Wahlberg heeft het gelijk meer aan zijn kant, want The Italian Job doet op feestelijke wijze denken aan Ocean's Eleven: ook al zo'n film waarin een nodeloze ingewikkelde kraak het kijkplezier niet in de weg stond, dankzij flitsende dialogen en geestige bijrollen. En dat de Mini Coopers dit keer door Hollywood racen in plaats van door Turijn maakt de film alleen maar spectaculairder.
De aktiefilm was in de Amerikaanse bioscopen de zomersleeper van het jaar: bescheiden uitgebracht, en langzaam maar gestaag naar de 100 miljoen dollar. Gelukkig rijden die Mini's harder dan 100....

Het Parool: "enerverende Itlaiaanse proloog (..) de gewijzigde locatie doet flink afbreuk aan de impact van de achtervolging"
De Volkskrant: "nauwelijks een verrassend moment (...) wel vakkundig amusement "
In 79 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm