Derde Powers-missie op de automatische piloot

Terwijl de grappen steeds uitgekauwder worden, lijkt
Austin Powers

Ook Dr. Evil blijft oergeestig in zijn pogingen de wereld in zijn greep te krijgen, nog immer omgeven is door 'frigging idiots'. En de beperkte lengte van Mini-Me blijft een bron van heerlijk politiek-incorrecte grappen.

In Goldmember reist Austin Powers om ingewikkelde redenen naar 1975. Daar loopt hij geheim agente Foxxy Cleopatra tegen het lijf, gespeeld door Destiny's Child-zangeres Beyoncé Knowles. Die is een prettige verrassing, zeker na Heather Grahams lege verschijning in de vorige Austin Powers.

Ook een vondst is Michael Caine als pa Powers, al heeft hij het zo te zien meer naar zijn zin dan de kijker. Maar dat maakt hij goed met zijn opmerking over Hollanders ("Ik heb aan twee soorten mensen een hekel: mensen die vooroordelen koesteren op grond van iemands afkomst, en de Hollanders!")

Vier rollen

En daarmee hebben we de beste punten van Austin Powers in Goldmember wel zo'n beetje gehad. Austin Powers zelf begint op zijn purperen pak slijtageplekken te vertonen: zijn arsenaal grappen begint eveneens uit te dunnen. De grappen met de radar en het kamerscherm zijn geestig, maar we kenden ze al uit deel twee. Net als Fat Bastard, die weer vies is zonder echt leuk te zijn.

En Myers trekt alweer een nieuw personage uit zijn verkleedkast, waarmee Myers aandeel op vier rollen komt. Daarvan zijn er echter twee niet leuk, want ook de van oorsprong Hollandse schurk Goldmember weet de lachspieren niet te beroeren. Het zal wel weer chauvinsime genoemd worden, maar Goldmembers' accent is toch echt dat van een Duitser. Want een Hollander zegt geen 'scheisse!', die zegt hooguit 'shit!'.

Zo wordt de spoeling wel erg dun, zeker wanneer hele episodes (zoals de flashback van de kostschool-tijd van Powers en Dr. Evil) geen enkele lach weten te oogsten. Ondanks deze mindere momenten valt er dankzij het spervuur aan grappen toch weer genoeg te lachen in deze derde Powers-film.

Van het begin tot het eind zelfs, want het eerste half uur is -met zijn vele cameo's en parodiën- erg sterk. En ook de aftiteling (met de inmiddels verplichte bloopers) is erg geestig, vooral de bloedserieuze disclaimer die meldt dat de draagzak waarin Mini-Me door Dr. Evil wordt rondgetorst "speciaal is gemaakt" en dat het "niet de bedoeling is dat de kijker zo met zijn eigen kinderen omgaat".

Het ParoolDe Volkskrant

In 89 zalen