Martin Koolhoven begon zijn carrière als regisseur met serieus werk als AmnesiA, De Grot en Het Zuiden.

Met Het Schnitzelparadijs en Knetter ging hij de luchtiger kant op, met ’n Beetje Verliefd als uitschieter in negatieve zin. Maar Oorlogswinter bewijst weer dat Koolhoven serieuze zaken uitstekend kan overbrengen op een groot en divers publiek.

Knijpkat en ijsbloemen

Oorlogswinter begint meteen sterk. Het eerste beeld is dat van een knijpkat op een nachtkastje – zeer herkenbaar voor de generatie die de oorlog heeft meegemaakt.

Vervolgens zien we ijsbloemen op de ruit, wat weer herkenbaar is voor de iets jongere generatie, die opgroeide zonder centrale verwarming. Maar ook de jongere generatie wordt uiteraard niet vergeten.

Parachute

Want nog in dezelfde openingsscène ziet de jonge hoofdrolspeler Michiel (Martijn Lakemeijer) vanuit zijn slaapkamerraam een Brits vliegtuig brandend neerstorten in een bos.

Wat hij niet ziet is dat de gewonde Britse piloot zich met een parachute in veiligheid heeft weten te brengen, en hangend in een boom de Duitse soldaat neerschiet die hem zoekt. Pang, meteen zitten we midden in een spannend verhaal.

Dicht op de huid

Koolhoven zorgt dat kijkers van alle leeftijden bij de les blijven door de personages dicht op de huid te zitten, met een losse cameravoering.

Tegelijkertijd schetst hij rustig maar doelgericht een sfeerbeeld van een dorp dat zwoegt onder het laatste oorlogsjaar. De vale blauwe kleuren maken de Oorlogswinter niet mooier dan hij was.

Oom Ben

Burgemeesterszoon Michiel vindt het maar niets dat zijn vader (Raymond Thiry) met de Duitsers praat en zelfs lacht. Zijn vader en moeder (Anneke Blok) houden hem echter voor: altijd beleefd blijven, daar kom je het verst mee.

Dan heeft Michiel meer met zijn oom Ben (Yorick van Wageningen), die geheimzinnige dingen doet waarover hij moet zwijgen om niemand in gevaar te brengen.

Brief

Michiel komt zelf in een lastig parket wanneer hij een brief moet bezorgen aan een verzetslid (Tygo Gernandt) dat voor de bezorging door de Duitsers wordt neergeschoten.

En net als de doortastende jonge hoofdrolspeler uit De Brief voor de Koning gaat Michiel dan maar zelf op pad volgens de aanwijzingen in de brief. Zo vindt hij de schuilplaats van de Britse soldaat in het bos.

Buurman

Michiel neemt de zorg van de gewonde soldaat op zich, waarbij het handig uitkomt dat zijn zus Erica (Melody Klaver) verpleegster is. Maar ook met haar hulp kan Michiel de soldaat niet in veiligheid brengen.

De vraag is: wie van de volwassenen kan hij vertrouwen? De openlijk met de Duitsers heulende buurman vertrouwt hij in elk geval niet.

Dilemma’s

Oorlogswinter maakt voelbaar met welke dilemma’s een veertienjarige jongen in de oorlog kan worstelen.

De debuterende Martijn Lakemeijer weet de conflicterende emoties prima over te brengen, en spreekt bovendien een voor die tijd aannemelijk soort steenkolenengels. Hij is het middelpunt van een oorlogsvertelling die kijkers van alle generaties zal ontroeren.

In 95 zalen