Eind november komt Baader-Meinhof-Complex uit, de opwindende Duitse film over de RAF-tijd in West-Duitsland.

De film volgt de RAF-leden van hun eerste acties tot in de gevangenis. Minder spectaculair maar zeker niet minder intens is Hunger, over de IRA-leden die anno 1981 hun acties tegen de Britse overheersers voortzetten in de cel.

Poep

Onder de vormen van protest waren de weigering gevangeniskleding te dragen en de weigering van gevangenen zichzelf te wassen. Dit protest werd kracht bijgezet door de muren van de cel vol te smeren met poep.

In Hunger, de debuutfilm van beeldend kunstenaar Steve McQueen, levert dat abstracte muurschilderingen op die een eigen schoonheid bezitten.

Maze Prison

Hunger focust allereerst op Davey (Brian Milligan), een gevangen IRA-sympathisant die anno 1981 arriveert in de beruchte Maze gevangenis.

Hij belandt in de cel van Gerry (Liam McMahon), die al maanden stil protest voert tegen zijn behandeling door zich niet te wassen en zijn muren onder te smeren. Via nieuweling Davey leren we de dagelijkse gang van zaken in de gevangenis kennen.

Bobby Sands

Dan verlegt de film de aandacht naar Bobby Sands (Michael Fassbender), die zijn IRA-lotgenoten zal voorgaan in een hongerstaking.

Hij legt zijn standpunten aan een bezoekende priester uit in een van de beste scènes uit de film: een in één take opgenomen dialoog, die eigenlijk meer een monoloog is.

Stomp in maag

Dat een praatscène zo indrukwekkend kan zijn tekent de intensiteit van het zeer beklemmende Hunger. Die fysiek voelbare intensiteit wordt bijna ondraaglijk wanneer Sands' hongerstaking in een vergevorderde stadium is.

Net als Christian Bale (The Machinist, Rescue Dawn) liet Fassbender zich uithongeren voor zijn rol en de beelden van de graatmagere acteur komen aan als een stomp in de maag.

Dweilen

Na dergelijke intense beelden mogen we van McQueen even bijkomen bij bijna meditatieve beelden van een gang die gedweild wordt. Deze aparte aanpak maakt dat Hunger zeker niet ieders smaak zal zijn.

Maar naast een originele kijk op de IRA in 1981 levert Hunger ook nog een actuele bijdrage aan de huidige behandeling van politieke gevangenen.

In 9 zalen