Infantiele, banale en veel te lange Sandler-komedie die alleen te harden is voor echte Adam Sandler-fans.

Deze periode wordt in de weerkunde de hondsdagen genoemd en dat is niet aan het weer maar wel aan het bioscoopaanbod te merken. Afgezien van het geweldige Dark Knight en de puike Wall-E is het zomeropruiming in de bioscoop. En in dat aanbod van winkeldochters en mag de infantiele humor van Adam Sandler niet ontbreken.

Hummus

De in de VS onbegrijpelijk populaire komiek vuurt zijn slappe grappen dit keer af op de situatie in het Midden Oosten. Goed, daar mag ook wel eens een keer om gelachen worden, alleen jammer dat Sandler de situatie daar eerder banaliseert dan op treffende wijze persifleert. Al is een running gag over de vele kwaliteiten van hummus wel weer aardig.

Mariah Carey

Sandler speelt Zohan, een onwaarschijnlijk behendige Israëlische geheim agent die in zijn eentje hele groepjes Palestijnse terroristen uitschakelt, gekleed in een Mariah Carey-T-shirt. Dat zou leuk kunnen zijn als de nadruk in de grappen niet twee uur lang (!) lag op het feit dat Zohan ook nog eens enorm zwaar geschapen is.

Zohan-Borat

Zohan, met een accent dat van Borat is gepikt, heeft echter genoeg van de eeuwige oorlog en droomt van een vredig bestaan als kapper in New York. Tijdens een confrontatie met terrorist The Phantom (John Turturro liet zich weer eens verlagen tot een clichérolletje) zet Zohan zijn eigen dood in scène, zodat hij kan ontsnappen naar de VS.

Jaren tachtig kapsel

Daar tracht hij aan de bak te komen als kapper, maar met zijn kapselboek uit de jaren tachtig loopt Zohan achter bij de laatste mode. Zijn enige kans is om onderaan te beginnen, in een Palestijnse kapperszaak nota bene. Maar Zohan valt in de smaak bij de oudere dames omdat hij met zijn forse snikkel tegen zijn klanten oprijdt.

Scrappy Coco

En zo gaat de droom van Zohan, onder de schuilnaam Scrappy Coco, alsnog in vervulling - tot een Palestijnse taxichauffeur (Sandlers vaste maatje Rob Schneider) hem ontdekt en The Phantom inlicht. Dat heeft weer allerlei moeizame verwikkelingen tot gevolg, die er ook nog toe leiden dat deze onleuke marteling bijna twee uur moet duren.

Diarree

Sandlers aardige grappen over de Palestijnse kwestie gaan verloren in een diarree van grappen over grote lullen, homo's, oversekste oude vrouwen, kots en pies. Goed, een telefonische poging van Schneider de Hezbollah aan de lijn te krijgen is best geestig. Maar één geslaagde grap is niet genoeg om twee uur ergernis goed te maken.

In 40 zalen