Twee jaar oud is deze ingenieuze Australische thriller inmiddels, maar net als sommige Australische wijnen wordt Lantana daar niet slechter van. Het uitgangspunt -een corrupte rechercheur- mag dan afgezaagd lijken, de superieure uitwerking doet eerder denken aan hoogwaardige Britse detective-series dan aan Hollywood-produkties die rechtstreeks naar de videotheek gaan. @@@@

Bekijk hier de trailer

Dat begint al met de centrale rol van rechercheur Leon Zat, voortreffelijk gespeeld door Anthony LaPaglia (die, ironisch genoeg, de laatste jaren in veel direct-to-video films zat). Hij bedriegt zijn vrouw, slaat verdachten in elkaar en doet dit alles ook nog zonder plezier. Wanneer hij tijdens het joggen tegen iemand aanbotst leidt dat meteen tot een fikse woede-uitbarsting. Zat is kortom een kruitvaatje met een kort lontje.

Moordzaak

Zat onderzoekt een vermissing van een vrouw, ene Valerie, die is verdwenen. In de proloog zagen we haar lichaam al in de bosjes liggen. Bij zijn onderzoek moet Zat ook de buren van Valerie ondervragen. Een lastig karwei, want de buurvrouw is tevens de geheime minnares waarmee hij zijn eigen vrouw Sonja bedriegt.

Deze Sonja (Kerry Armstrong) loopt bij een psychiater (Barbara Hershey), die zelf worstelt met de dood van haar kind. Ze heeft een boek over rouwverwerking geschreven, terwijl haar man (Geoffrey Rush) zich verstopt in zijn eigen werk.

Netwerk

Lantana kent nog een handvol andere bijrolspelers, die allen deel uit maken van een zorgvuldig opgezet plot waarbinnen de personages voortdurend op elkaar stuitten. Dat is zo sterk (en soms ook geestig) uitgewerkt dat de film bij vlagen doet denken aan Short Cuts of Magnolia. Regisseur Lawrence neemt in Lantana -gebaseerd op een toneelstuk- rustig de tijd om zijn verhaal te vertellen.

Die aanpak resulteert in wat met recht een intelligente thriller genoemd mag worden. Lantana mag dan bijna twee jaar te laat in Nederland te zien zijn, de film is een bioscoopkaartje nog zeker waard.